Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Dit gebouw, dat al in 1596 werd genoemd, was in 1767 onderwerp van grote bezorgdheid over zijn kracht. De architect Chirol, die werd gevraagd om de risico's te beoordelen, ontdekte dat de houtpan van de bovenste verdiepingen dreigde te ruïneren. De restauratiewerkzaamheden tussen 1767 en 1769 maakten het mogelijk de structuur te stabiliseren en het uiterlijk ervan te moderniseren. De oorspronkelijke scherpe hoek werd vervangen door een snijkant, een architectonische innovatie voor die tijd, die werd het onderscheidende element van het gebouw.

Het geslepen paneel, gelegen op de eerste verdieping, bevat een balkon raamhouder genaamd 'ondé' (verlicht met gebogen terugkeer), een stilistische zeldzaamheid. Dit balkon bestaat uit drie panelen: een langgerekt centrum omlijst door twee ronde zijpanelen, gescheiden door korte pilasters. De plaat, voorzien van een larme, rust op twee fijn gesneden stenen consoles, versierd met bloemenmotieven (marguerieten), bloemenslingers en kanalen. Deze artistieke details weerspiegelen de invloed van 18e eeuwse decoratieve stromingen.

In 1964 werd het smeedijzeren balkon op de eerste verdieping geclassificeerd als Historisch Monument in opdracht van 3 februari, waarin de uitzonderlijke erfgoedwaarde werd erkend. Deze classificatie heeft specifiek betrekking op het element van het uitgesneden pancadastre I 38 en benadrukt het unieke karakter ervan in het architecturale landschap van Nîmes. Het officiële adres van het monument, 4 kaart van de Aspic, bevestigt zijn verankering in het historische centrum van Nîmes, een stad gekenmerkt door een rijk erfgoed van de oudheid tot de moderne tijd.

In de archieven wordt melding gemaakt van spanningen tussen eigenaren en lokale overheden in 1767 met betrekking tot de kosten en urgentie van reparaties. De interventie van Chirol, hoe technisch ook, maakt deel uit van een bredere context van stadsvernieuwing in Nîmes, waar middeleeuwse gebouwen geleidelijk werden aangepast aan de esthetische en veiligheidsnormen van de Verlichting. De keuze voor een 'golf' balkon illustreert deze overgang tussen traditie en innovatie.

Vandaag de dag getuigt het huis van deze cruciale periode waarin Nîmes, een stad met een prestigieuze Romeinse verleden, barokke en neoklassieke elementen in de stedelijke structuur heeft opgenomen. De gesneden strip, met zijn delicate sculpturen, biedt een opvallend contrast met de rigor van de omringende gevels, vaak meer sober. Dit monument belichaamt aldus de dualiteit tussen oud erfgoed en moderne aspiraties, kenmerkend voor Occitanie in de 18e eeuw.

Externe links