Bouw van het huis XVe-XVIe siècles (≈ 1650)
Eind 15de of begin 16de eeuw.
26 juin 1946
Historisch monument
Historisch monument 26 juin 1946 (≈ 1946)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gotisch huis, op de hoek van de hoofdstraat in het midden en een secundaire straat (Box D 193): inschrijving op volgorde van 26 juni 1946
Oorsprong en geschiedenis
Het gotische huis aan de 39 Grande Rue in Issigeac is een civiel gebouw gebouwd tussen de late 15e en vroege 16e eeuw. Dit monument onderscheidt zich door zijn architectonische kenmerken typisch voor de late gotische periode, vooral op de begane grond waar de openingen zijn ogivaal. Deze stilistische elementen weerspiegelen de aanhoudende invloed van de gotische kunst in de stedelijke constructies van die tijd, zelfs na de komst van de Renaissance in Frankrijk.
Op de eerste verdieping, de gevel behoudt sporen van dorpels en een versierde dorpel, eindigend op de hoek van het huis met een hondvormige waterspuwer. Deze decoratieve details, zowel functioneel als esthetisch, illustreren de knowhow van de ambachtslieden van die tijd. De tweede verdieping, aan de andere kant, presenteert een pisconstructie versterkt door houten balken gerangschikt in diamant, een gemeenschappelijke techniek in regionale constructies. De houten snuitramen zijn gebouwd op balken gesneden van menselijke figuren en voegen een artistieke en narratieve dimensie toe aan het gebouw.
Geclassificeerd als Historisch Monument bij decreet van 26 juni 1946, is dit huis beschermd om zijn architectonisch belang en integratie in de stedelijke structuur van Issigeac. De locatie op de hoek van de hoofdstraat en een secundaire straat onderstreept het belang ervan in de middeleeuwse organisatie van de stad. De beschermde elementen omvatten niet alleen de structuur zelf, maar ook de directe omgeving, waardoor de historische context waarin het past behouden blijft.
De locatie van Issigeac, in het departement Dordogne in New Aquitaine, plaatst dit monument in een regio rijk aan middeleeuwse erfgoed. In die tijd dienden stedelijke huizen zoals deze vaak als huisvesting voor kooplieden of ambachtslieden, die de economische welvaart van de steden weerspiegelden. Hun architectuur, het combineren van functionaliteit en decoratie, getuigt van de culturele uitwisselingen en technische ontwikkelingen van de late Middeleeuwen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen