Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis, gelegen in Châlons-en-Champagne, is een opmerkelijk voorbeeld van civiele architectuur uit het 4e kwart van de 17e en 1e kwart van de 18e eeuw. Het bestaat uit een lichaam van Savonières stenen huizen (lokale kalksteen) en krijt, georganiseerd tussen binnenplaats en tuin, evenals een portaal versierd met bazen en een driehoekig pediment. Binnenin getuigen een 18e-eeuwse smeedijzeren trap en 19e-eeuwse panelen van stilistische ontwikkelingen. De vleugel in ruil daarvoor, in houten strook, dateert uit de jaren 1826.

In 1658 door Nicolas Le Clerc, adviseur van de koning en ontvanger van financiën in Champagne, werd het pand tussen 1698 en 1707 getransformeerd onder impuls van zijn neef Nicolas Le Clerc penningmeester van Frankrijk. Het portaal, geïnspireerd door Parijse modellen, en het huis lichaam weerspiegelen hun sociale status. De familie Le Clerc hield de plaats tot 1801. In de 19e eeuw veranderde het huis zijn roeping: de fabrikant van bas Jacques Vienne (eigenaar van 1813 tot 1825) heeft er waarschijnlijk werkplaatsen geïnstalleerd, terwijl notaris Charles Caquot de vleugel tussen 1826 en 1829 in houten strip heeft toegevoegd. De commons, deels middeleeuws, vullen dit heteroclite ensemble aan.

Geclassificeerd als een historisch monument in 2000, het huis illustreert de evolutie van binnenlandse en economische toepassingen in Champagne van de 15e tot de 19e eeuw. De mix van materialen (steen, krijt, hout) en stijlen (klassiek, middeleeuws, industrieel) maakt het een uniek getuigenis van de stedelijke geschiedenis van Châlons-en-Champagne. De beschermde elementen omvatten het huis lichaam, poort, hek muur en magazijn, het benadrukken van de erfgoed waarde van het ensemble.

Externe links