Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis op 14 David-d'Angers Street in Duinkerken is een bourgeois gebouw gebouwd in de late 19e eeuw tussen 1888 en 1891. Het is een van de weinige gebouwen in deze buurt die de vernietigingen van de Tweede Wereldoorlog hebben overleefd. Gemaakt van Arques baksteen en Creil steen, met decoratieve elementen in Soignies kalksteen en witte steen, het illustreert de eclectische architectuur van het tijdperk, mengen neo-renaissance en neo-klassieke invloeden. Het lange dak, bedekt met leisteen, en zijn gevel versierd met zuilen, pilasters en plantaardige sculpturen maken het een opmerkelijk voorbeeld van het Dunkerquois erfgoed.

Het huis werd gebouwd in 1891 voor de heer Morael, een biechtvader, onder leiding van de architect van Rijsel Achille Liagre. De werken werden uitgevoerd door de aannemer Auguste Dufour voor het werk, terwijl de beelden werden gemaakt door Gandre, een vakman uit Lille. Hetzelfde jaar gepubliceerd in het magazine L-Architectuur en Bouw in het Noorden, onderscheidt dit herenhuis zich door zijn decoratieve rijkdom, zowel buiten als binnen, waar de tweede verdieping een goed bewaard gebleven neo-klassieke inrichting behoudt. Het had vijf verdiepingen, waaronder een kelder, een begane grond met een cochère deur, twee vierkante verdiepingen en een extra verdieping.

Geclassificeerd als een historisch monument in 1998 voor zijn gevels en daken, is dit huis vandaag een waardevolle getuigenis van de burgerlijke habitat van de late 19e eeuw in Duinkerken. Ondanks het huidige gebruik als commercieel magazijn blijft het een belangrijk architectonisch overblijfsel in een stad waar weinig gebouwen van die tijd overleefden. Zijn erfgoedbelang ligt evenzeer in zijn opvatting als in zijn geschiedenis, gekoppeld aan lokale actoren zoals Liagre, Dufour en Gandre, die regionale architectuur hebben gemarkeerd.

De locatie van het huis op 14 David-d'Angers Street is gedocumenteerd in de Mérimée basis, hoewel geografische nauwkeurigheid wordt beschouwd als slecht (niveau 5/10). Het is eigendom van een particuliere onderneming en belichaamt het contrast tussen het prestigieuze woonverleden en het hedendaagse gebruik ervan, en herinnert eraan hoe belangrijk het is om de laatste voorbeelden van een stedelijk erfgoed te behouden die verzwakt zijn door de conflicten van de twintigste eeuw.

Externe links