Bouw van woningen XVe-XVIe siècles (≈ 1650)
Periode van de bouw van houten gebouwen.
6 février 1929
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 6 février 1929 (≈ 1929)
Bescherming van de gevel en het dak.
1936
Wijziging van straatnaam
Wijziging van straatnaam 1936 (≈ 1936)
Grande-Rue wordt rue Henri-Cheron.
1944
Lisieux bombardementen
Lisieux bombardementen 1944 (≈ 1944)
Gedeeltelijke verwoesting van de stad, het sparen van deze huizen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevel en dak: opschrift bij bestelling van 6 februari 1929
Kerncijfers
Information non disponible - Geen sleutelteken genoemd
Bronnen vermelden geen verwante historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De huizen van 14 en 16 rue Henri-Cheron, gelegen in Lisieux in Calvados, zijn emblematische gebouwen van de 15e en 16e eeuw. Hun behoud is opmerkelijk ondanks de branden van 1944 die een groot deel van de stad verwoestten. Deze houten huizen, met hun gesneden gevels en hun corbellations, illustreren de typische architectuur van Lisieux voor de bombardementen, de bijnaam "de hoofdstad van gesneden hout" waard voor de stad. Hun huidige staat maakt hen waardevolle getuigen van de stedelijke fysionomie van d.
Henri-Cheron Street, voorheen bekend als Grande-Rue tot 1936, herbergt deze twee huizen waarvan de gevel en het dak werden beschermd door een decreet van 6 februari 1929, die ze classificeren als historische monumenten. Het nummer 16 onderscheidt zich met name door zijn gesneden panelen van hout, zijn corbellatie en zijn druipende, karakteristieke elementen van lokaal vakmanschap. Deze architectonische details weerspiegelen de expertise van de timmerlieden en beeldhouwers uit die tijd, evenals het belang van hout in de Normandische bouw.
De enorme verwoesting die Lisieux tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft geleden, maakt deze huizen des te uitzonderlijker. Hun behoud maakt het mogelijk om de verschijning van de stad voor te stellen voor de verwoestingen van 1944, waar half begroeide huizen domineerden het stedelijke landschap. Ze tonen ook de veerkracht van het lokale erfgoed, ondanks historische rampen. Hun vroege inscriptie in historische monumenten, sinds 1929, onderstreept hun erkende erfgoed waarde lang voor de conflicten van de twintigste eeuw.
Vandaag zijn deze huizen een punt van belang in het begrijpen van de architectonische geschiedenis van Lisieux en Normandië. Hun ligging in het centrum, aan een historische slagader, maakt ze visuele en culturele bezienswaardigheden voor zowel bewoners als bezoekers. Zij herinneren ook aan de centrale rol van hout in de visuele identiteit van de regio, waar dit materiaal op grote schaal werd gebruikt voor civiele en religieuze constructies.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen