Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Huizen, Place Jeanne-d'Arc in Neufchâteau dans les Vosges

Patrimoine classé
Maison classée MH

Huizen, Place Jeanne-d'Arc in Neufchâteau

    Place Jeanne-d'Arc N° 2 à 25
    88300 Neufchâteau
Maisons, Place Jeanne-dArc N 2 à 25 à Neufchâteau
Maisons, Place Jeanne-dArc à Neufchâteau
Maisons, Place Jeanne-dArc à Neufchâteau
Maisons, Place Jeanne-dArc à Neufchâteau
Maisons, Place Jeanne-dArc à Neufchâteau
Maisons, Place Jeanne-dArc à Neufchâteau
Maisons, Place Jeanne-dArc à Neufchâteau
Maisons, Place Jeanne-dArc à Neufchâteau

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1700
1800
1900
2000
1682
Reconstructie door Jean Huguet
1730
Gekocht door François-Léopold Mouzon
1787-1788
Paviljoenwerk en bijgebouwen
1815
Verkoop aan Huot de Goncourt
1865
Verwerving door de familie Maljean
1933
Eerste bescherming (registratie)
1980
Vlagclassificatie
2019
Totale huisregistratie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Jean Huguet - Handelaar Bouwer van het huis in 1682.
François-Léopold Mouzon - Merchant and City Council Eigenaar in 1730, initiator van transformaties.
François-Hyacinthe Mouzon - Eigenaar en sponsor Hoofd van de 1787 werken.
Nicolas Flamérion - Meester Mason Vakman van 1787.
François Girardin - Hoofdbeeldhouwer Auteur van de decoraties van het paviljoen.
Pierre-Antoine-Victor Huot de Goncourt - Eigenaar, oom van Goncourt Ontvanger in 1815.
Antoine Maljean - Bankier Eigenaar in 1865, gebruikt het paviljoen.

Oorsprong en geschiedenis

De huizen gelegen plaats Jeanne-d'Arc in Neufchâteau, in de Vogezen, vormen een architectonisch complex waarvan het oudste deel dateert uit de zestiende eeuw, hoewel de grote transformaties vonden plaats in de achttiende eeuw. Het hoofdhuis, in nr. 2, werd herbouwd uit 1682 door Jean Huguet, een rijke lokale handelaar, na de overname. Dit gebouw, typisch voor de burgerlijke architectuur van de periode, onderging onder impuls van de opeenvolgende eigenaren belangrijke veranderingen.

In 1730 werd het pand gekocht door François-Léopold Mouzon, een koopman en gemeenteraadslid, die het in 1766 doorgaf aan zijn zoon François-Hyacinthe Mouzon. Deze laatste ondernam belangrijk werk tussen 1787 en 1788, waaronder de bouw en decoratie van een paviljoen op een tuin, in samenwerking met Nicolas Flameron, meester metselaar, en François Girardin, meester beeldhouwer. Deze ontwikkelingen, gedocumenteerd door contracten en plannen, omvatten de zoektocht van de gevel, de uitbreiding van de binnenplaats en de wijziging van het dak, die de hoge sociale status van de familie Mouzon weerspiegelt.

Na de dood van François-Léopold Mouzon in 1815 werd het huis verkocht aan Pierre-Antoine-Victor Huot de Goncourt, oom van de beroemde schrijvers Edmond en Jules de Goncourt. In 1865 kwam ze in handen van Antoine Maljean, een bankier wiens familie haar tot de Eerste Wereldoorlog bezette. Tijdens deze periode herbergt het tuinpaviljoen zelfs de Maljean Bank. Het ensemble, gedeeltelijk beschermd sinds 1933 en geclassificeerd in 1980, illustreert de architectonische en sociale evolutie van Neufchâteau gedurende eeuwen.

De beschermde elementen omvatten de hoofdgevel, geregistreerd in 1933, en de gevel en het dak van het binnenplaatspaviljoen, geclassificeerd in 1980. Tot slot werd Goncourt House in 2019 volledig geregistreerd, waardoor zijn erfgoedwaarde werd geconsolideerd. De overblijfselen van de 16e eeuw, nog zichtbaar in de kelder, herinneren aan de oudere oorsprong van het gebouw, terwijl de 18e eeuwse transformaties getuigen van de invloed van lokale kooplieden en burgerlijke families.

Externe links