Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Malouinière de la Plussinais is een emblematische woning gelegen in Saint-Jouan-des-Guérets, Ille-et-Vilaine, Bretagne. Gebouwd in de 18e eeuw, belichaamt het de typische architectuur van de malouinières, deze woningen van rijke reders of Malouin handelaren. Het landgoed omvat een hoofdhuis korps, een west paviljoen verbonden door een laag gebouw, en een kapel gewijd aan Saint-François-d'Assise, opgericht in 1727.

De geschiedenis van het landgoed dateert uit de 16e eeuw, toen het toebehoorde aan de Malouin Pierre Colin. Het eigendom werd vervolgens doorgegeven aan de familie Picot de Rocabey. Aan het begin van de 18e eeuw werd de Bretonse familie eigenaar en breidde de malouinière uit door de oostvleugel te bouwen. De kapel, gedateerd 1727, getuigt van deze periode met zijn geglazuurde gewelf versierd met polychrome rinceaux. In 1842 verwierf de familie Porcaro het landgoed en voegde de westelijke vleugel toe, waardoor het architectonische ensemble werd voltooid.

De malouinière en de kapel werden op 23 oktober 1980 als historische monumenten vermeld. De site behoudt opmerkelijke kenmerken, zoals vijf putten en een washuis in de tuin, evenals sporen van de bloemvormige floskoppen die verdwenen na de storm van 1989. Deze details illustreren de evolutie van het landgoed door de eeuwen heen, tussen middeleeuws erfgoed en transformaties van de achttiende en negentiende eeuw.

Het landgoed weerspiegelt ook de sociale geschiedenis van de regio, verbonden aan de maritieme en commerciële activiteit van Saint-Malo. De malouinières, zoals die van de Plussinais, dienden als secundaire woonplaatsen voor rijke families, vaak betrokken bij handel of racen. Hun sobere maar elegante architectuur, aangepast aan zeewinden, symboliseert deze economische welvaart en deze bijzondere manier van leven aan de Bretonse kust.

Externe links