Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Ango herenhuis, gebouwd tussen 1530 en 1545 door de eigenaar Jean Ango, is een zeldzaam voorbeeld van de Italiaanse Renaissance architectuur in Normandië. Gelegen in Varengeville-sur-Mer, combineert het lokale materialen (silex, bakstenen, zandstenen) en Italiaanse decoratieve elementen, zoals de loggia versierd met medaillons die François I en Ango vertegenwoordigen. De ronde dovecote, 11 meter hoog, is een symbool van het seigneuriële privilege dat Ango wordt toegekend.

Jean Ango, burggraaf van Dieppe en zeeraadslid van François I, gebruikte dit huis als zomerverblijf tot zijn dood in 1551. Hij verwelkomde de koning daar in 1534. Na zijn dood werd het landgoed overgedragen aan zijn peetdochter Jacques de Banquemare en vervolgens aan Pierre de Guillebert in de 17e eeuw. Omgebouwd tot een boerderij, werd het gedeeltelijk vernietigd door vuur tijdens de revolutie.

In de 20e eeuw werd het herenhuis gerestaureerd door de Hugot-Gratry familie (1924-1976), en opnieuw in 2008. Hij inspireerde schrijvers als Balzac, Aragon en Breton, die er in 1927 Nadja schreef. Sinds 1862 is het een historisch monument dat van april tot september toegankelijk is voor het publiek.

Het landhuis onderscheidt zich door zijn poort geflankeerd door torentjes, zijn rechthoekige binnenplaats en zijn dovecote met geometrische polychrome motieven. De zuidelijke vleugel herbergt een Renaissance loggia versierd met medaillons, terwijl de westvleugel de salamander, het embleem van François I. De site illustreert de Italiaanse invloed in de Normandische architectuur van de 16e eeuw.

Externe links