Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Manor of Auzouville-sur-Saâne en Seine-Maritime

Patrimoine classé
Demeure seigneuriale
Manoir
Seine-Maritime

Manor of Auzouville-sur-Saâne

    D2
    76730 Auzouville-sur-Saâne

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1474
Verwerving van het contract
Fin XVe siècle
Eerste bouw
Première moitié XVIIIe siècle
Uitbreiding van het herenhuis
1er septembre 1992
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Het huis in zijn geheel, met uitzondering van de functionele regelingen en de toevoeging van de twintigste eeuw (zaak AB 246): inschrijving bij beschikking van 1 september 1992

Kerncijfers

Étienne de Manneville - Bourgeois anobli van Dieppe Waarschijnlijk sponsor van het herenhuis in 1474.

Oorsprong en geschiedenis

Het Manor House of Auzouville-sur-Saâne is een emblematisch gebouw gelegen in de gelijknamige gemeente Seine-Maritime (Normandie). Gebouwd aan het einde van de 15e eeuw, illustreert het de typische hout-pan architectuur van deze periode, met een zandsteen zuid gevel en een gecorbelde galerie boven. Dit eerste huis, misschien in opdracht van Étienne de Manneville, een anobli bourgeois van Dieppe die het fief in 1474 verwierf, bewaart originele interieurwerken en een geschilderd decoratie uit het begin van de zeventiende eeuw.

In de 18e eeuw werd het herenhuis westwaarts vergroot in een stijl die overeenkomt met de oorspronkelijke structuur, met zelfs enkele oude houten stukken. Een kleine toevoeging wordt toegevoegd in de 20e eeuw, maar het historische hart van het gebouw blijft behouden. De voorgevel, versierd met een verkeersgalerij met geschulpte linzen, en de houten schroeftrap gelegen in een zeshoekige toren, getuigen van de architectonische vindingrijkheid van de periode. Deze elementen maakten een vloeistofverdeling van de kamers boven mogelijk.

Het herenhuis is opgenomen in de inventaris van historische monumenten sinds 1 september 1992, waardoor de bescherming van het hele huis, met uitsluiting van moderne functionele ontwikkelingen en de toevoeging van de 20e eeuw. Deze erkenning onderstreept het belang van het erfgoed, zowel voor de architectuur als voor de sporen van bewaard gebleven interieur, wat een zeldzame glimp geeft van het seigneuriële leven tussen de late middeleeuwen en de Verlichting.

De locatie van het herenhuis, in het land van Caux, maakt het een representatief voorbeeld van Normandische herenhuizen, vaak gekoppeld aan de sociale klim van bourgeois verrijkt door de handel, zoals waarschijnlijk het geval was voor Étienne de Manneville. Het hergebruik van materialen en respect voor de oorspronkelijke architectonische partij tijdens de uitbreiding van de achttiende eeuw weerspiegelen een verlangen om een erfenis te bestendigen, terwijl ze zich aanpassen aan de behoeften van de tijd.

Externe links