Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het herenhuis van Herclat, gebouwd tussen de 16e en de eerste helft van de 17e eeuw, staat op de voormalige gemeente Néville-sur-Mer, nu geïntegreerd met Vicq-sur-Mer (Manche). Deze geïsoleerde locatie, toegankelijk door een impasse 1 km ten zuiden van het dorp, wordt gekenmerkt door zijn organisatie op gesloten binnenplaats, met twee huizen in plein en blinde gemeenten aan de buitenkant. Architectonische elementen, zoals lage boogdeuren, slederamen of stenen trappen, weerspiegelen stilistische veranderingen tussen Renaissance en Normandisch classicisme. Een binnenschoorsteen behoudt gedeeltelijke polychrome decoraties en uitgewiste wapenschilden, terwijl een granietlint de veronderstelde wapens van de familie Le Roux d'Auville draagt.

Het landhuis wordt geassocieerd met de familie Thomas, Sieurs de Herclat, opgericht in Neville rond 1550. In de 17e eeuw was Christophe Thomas, kapitein van de kusten onder Lodewijk XIII, de gecertificeerde eigenaar. In 1643 trouwde hij met Marie Lecanu, dochter van de Sieur du Bas-Marest, alvorens het landgoed over te laten aan zijn afstammeling Marie-Bonaventure Thomas, echtgenote van François de Beaudrap, baili de Bricquebec. Twee eeuwen lang beheerde de familie Pontus het landhuis als boerderij, een geboorteplaats in 1763 voor de Heilige Jean-Baptiste Michel Pontus, een Parijse dominee die in 1792 werd afgeslacht en in 1926 zalig werd verklaard.

De gevels, daken en cartrete deuren van het landhuis en de gemeenten worden sinds 7 maart 1975 (in 1975) als historische monumenten vermeld. De site behoudt ook een opmerkelijke eik en een aangrenzende woning met 16e eeuwse elementen. Het ensemble illustreert de evolutie van Normandische seigneuriale woningen, tussen residentiële, agrarische en symbolische functies, in een landelijke context gekenmerkt door de oorlogen van religie en het oude regime.

De indeling van de gebouwen rond een centrale binnenplaats, typisch Norman landhuizen, voldeed zowel defensieve als praktische eisen. Het hoofdgebouw, met zijn verhoogde begane grond en gegrilde ramen, getuigt van veiligheidsproblemen, terwijl de gemeenten, uitgerust met deuren aangepast aan de doorgang van vaten, een agrarische en wijnbouwactiviteit onthullen. Interieurdecoraties, zoals het wapenschild, benadrukken de sociale status van de eigenaren, hoewel gedeeld tussen boeren en heren.

Het landhuis van Herclat maakt deel uit van het erfgoed van de secundaire huizen van de lokale aristocratie, halverwege het kasteel en de landhuisboerderij. Zijn geschiedenis weerspiegelt familieallianties (Thomas, Lecanu, Beaudrap) en politieke omwentelingen, van de katholieke Reformatie tot de Franse Revolutie. De zaligverklaring van Jean-Baptiste Pontus, geboren ter plaatse, voegt een gedenkteken en religieuze dimensie toe aan de site, vandaag beschermd om zijn architectonische en historische authenticiteit.

Externe links