Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Boisorcant Manor House, ook bekend als het Bois Orcan Castle, is een middeleeuwse residentie gelegen in Noyal-sur-Vilaine, Ille-et-Vilaine (Bretagne). Gebouwd voornamelijk in de 15e eeuw, werd het gewijzigd in de 4e kwart van de 18e eeuw. Dit monument illustreert Bretonse manoriale architectuur, met defensieve elementen zoals gracht, torens en moordenaars. Het huisvest nu een museum gewijd aan de beeldhouwer Étienne-Martin, geïntegreerd in een drie hectare groot park met zijn monumentale werken.

Het landhuis ontleent zijn naam aan de familie Orcant, waarvan Jean Orcant (gestorven 1398) seigneury naliet aan zijn dochter Jamette, echtgenote van Alain du Pé. In 1475 verwierf Julien Thierry, meester van de valuta van Bretagne en zilver van de hertog Francis II, het landgoed. Tussen 1470 en 1520 vond een grote reconstructie plaats onder Julien Thierry en zijn zoon Pierre. Het landhuis, dan uitgerust met twee torens en een sloot, werd een symbool van de financiële macht van de eigenaren, dicht bij de Bretonse ducal hof.

In de 16e eeuw ging het landgoed over naar de Angennes door het huwelijk van Marguerite Thierry met Jean d'Angennes. In 1583 werd de seigneury door Hendrik III tot châtellenie verheven en in 1692 werd de naam "château" aangenomen. De site werd in 1589 geplunderd tijdens de Ligue Wars, daarna een gedeeltelijke reconstructie onder Marguerite de Poigny (d. 1631), die twee torens vernietigde en de stallen vergrootte. Het pand is vervolgens meerdere malen van handen veranderd, met name door de Marguerie, Le Prestre en Bouttier de Château-d-Assy.

In de 18e eeuw bestond het herenhuis uit een seigneuriale woning, een kapel, gemeenten en een uitgestrekt landgoed van 52 panden die zich uitstrekten over 14 parochies. Haar vierpijlergibet en haar drie molens getuigen van haar juridische en economische belang. In 1931 en 1987 werd het kasteel volledig gerestaureerd in de jaren negentig, waardoor de oorspronkelijke hoogte van de torens en interieurcoatings werd hersteld. Tegenwoordig exposeert hij collecties van middeleeuwse meubels en werken van Stephen-Martin, met behoud van zeldzame architectonische elementen zoals een plafond met Orbevois.

Het park, herontworpen door Étienne-Martin, omvat monumentale beelden en een expositiecentrum, de Athanor. Het landgoed, geregistreerd in 1994, combineert historisch erfgoed en hedendaagse kunst, biedt een unieke getuigenis van het seigneuriële leven van Breton en moderne artistieke creatie. De gracht, de binnenplaats en de kapel, herbouwd in de 18e eeuw, completeren dit opmerkelijke ensemble.

Externe links