Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Courboyer Manoir à Nocé dans l'Orne

Patrimoine classé
Demeure seigneuriale
Manoir
Orne

Courboyer Manoir

    Courboyer
    61340 Perche en Nocé
Manoir de Courboyer
Manoir de Courboyer
Manoir de Courboyer
Manoir de Courboyer
Manoir de Courboyer
Manoir de Courboyer
Manoir de Courboyer
Manoir de Courboyer
Manoir de Courboyer
Manoir de Courboyer
Manoir de Courboyer
Crédit photo : Davitof - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1364
Eerste vermelding van het fief
vers 1500
Toeschrijving aan Jean de Ruberté
fin XVIe siècle
Eigendom van Pierre de Fontenay
1947
Vernietiging van de kapel
10 avril 1981
Historische monument classificatie
2000
Hoofdkwartier van het regionaal natuurpark
11 juillet 2005
Inauguratie door Nelly Olin
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

gevels en daken alsmede de vier binnenschoorstenen van het landhuis (Box B 135): indeling bij decreet van 10 april 1981

Kerncijfers

Jean de Ruberté - Eigenaar rond 1500 Eerste gecertificeerde heer van het landhuis.
Pierre de Fontenay - Eigenaar eind 16e eeuw De laatste heer vermeld in de bronnen.
Nelly Olin - Minister van Ecologie (2005) Open het Perchhuis.

Oorsprong en geschiedenis

Het herenhuis Courboyer is een 15e en 16e eeuwse residentie gelegen op het voormalige grondgebied van Colonard-Corubert, in de huidige gemeente Perche en Nocé (Orne, Normandië). Dit monument illustreert de klassieke architectuur van de Perch herenhuizen, met een lichaam van rechthoekige huizen geflankeerd door paprika's en een achthoekige traptoren. Een kastelenkapel, nu uitgestorven, voltooide het geheel tot 1947, terwijl een ronde verdedigingstoren aan de achterzijde bleef.

Het fief, genoemd in 1364, werd rond 1500 toegeschreven aan Jean de Ruberté, vervolgens doorgegeven aan Pierre de Fontenay aan het einde van de zestiende eeuw. Sinds 2000 herbergt het landhuis het Regionale Natuurpark Perche, in 2005 ingehuldigd door Nelly Olin, vervolgens minister van Ecologie. De gevels, daken en vier binnenschoorstenen zijn sinds 1981 beschermd.

Architectureel onderscheidt het herenhuis zich door zijn mâchicoulis gecorbelde torentjes, zijn wenteltrap in een veelhoekige toren, en een onafhankelijke kapel met flamboyante baaien, vroeger versierd met 16e eeuwse fresco's. Deze elementen maken het een opmerkelijk voorbeeld van Percheron seigneurial erfgoed, het combineren van defensieve en residentiële functies.

De kapel, hoewel gesloopt in 1947 door een boer, werd doorboord door flamboyante gotische baaien en gehuisvest 16e-eeuwse muurschilderingen. De site, nu open voor het publiek, speelt een centrale rol in de ontwikkeling van het regionale natuurpark, terwijl tegelijkertijd getuigen van de feodale en landelijke geschiedenis van de regio.

Externe links