Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Dur-Écu herenhuis is een oud 14e eeuws vestinghuis, herbouwd in de 16e eeuw na de Honderdjarige Oorlog. Het ligt aan de voormalige stad Urville-Nacqueville (nu La Hague, Manche) en bestuurde de koninklijke weg tussen Cherbourg en Den Haag. Zijn naam zou de legende van Robert het Fort oproepen om William de Veroveraar achter zijn schild te beschermen, die de verdediging van Normandië symboliseerde.

Het herenhuis, beschadigd in 1944 tijdens de bombardementen op een nabijgelegen Duits station, werd hersteld over drie generaties. Jean René-Bazin voegde een kerker toe, geïnspireerd door die van Vauville, die een kleine eerste toren uitbreidde. Het werk, verspreid over 50 jaar, bewaarde defensieve elementen zoals moordenaars, een ronde genezing en mâchicoulis, terwijl de integratie van 17e eeuwse ramen.

Opeenvolgende bezittingen van adellijke families (Heuzé, Lesdos, Grimouville, Mangon), het herenhuis had ook een agrarische roeping: drie molens, een dovecote van 2000 bouten, stallen en een moestuin. Romeinse overblijfselen (meule, bakstenen, kolommen in gebruik) suggereren een oude bezetting. De monumentale schoorsteen, wiens wapen tijdens de revolutie werd geslingerd, getuigt van zijn verleden prestige.

Het landhuis werd in 1965 voor zijn locatie genoteerd en werd in 1982 geregistreerd voor zijn gevels/daken. De oude molens, omgebouwd tot huizen, bestendigen de verbinding met het grondgebied. Vandaag eigendom van de familie René-Bazin, belichaamt het vijf eeuwen van de Normandische geschiedenis, tussen conflicten, restauraties en aanpassingen.

De legende associeert zijn naam met de sage van Willem de Veroveraar: een ridder genaamd Robert het Fort zou de hertog achter zijn schild hebben beschermd in een gevecht, het baren van de toponym Dur-Écu (of Fortescu). Dit patroon komt voor in andere kustriffen (Gatteville, Picauville), die de symbolische rol van regionale bescherming benadrukken.

Externe links