Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Landhuis van de Gâquetière is een 17e-eeuws gebouw gelegen in Angrie, in het departement Maine-et-Loire, Pays de la Loire. Dit rechthoekige huis, omgeven door een park, onderscheidt zich door zijn symmetrische gevels met rechthoekige baaien omlijst met tufe, en zijn gebogen cornice slaapzalen. De datum van 1790, gegraveerd op de centrale driehoekige pediment, markeert een fase van de wederopbouw van het primitieve huis, nu uitgestorven.

De kapel, gesticht in 1624 door François Aubert (tanner) en zijn vrouw Ambrose Pinard onder de aanroeping van God en de Maagd Maria, werd gebouwd in 1632, zoals blijkt uit een snelle inscriptie bewaard in situ. Het huisvest een houten altaar omlijst met niches, evenals een trompe-l'oeil schilderij dat een venster reproduceert. Een koperen plaquette herinnert aan de donatie van Sébastien Le François, bedoeld om een eeuwigdurende massa en onderhoud van het gebouw te financieren.

De gemeenten, opgericht in de 4e kwart van de 19e eeuw, combineren bakstenen en tufeau in een utilitaire stijl, met stallen, schuren en bediendenhuis. De boerderij, waarschijnlijk gedateerd uit de 18e eeuw, completeert het geheel. Het landhuis en de kapel zijn opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten sinds 11 maart 1980, met officiële bescherming van gevels en daken bevestigd bij decreet van 2 maart 1981.

De site, gelegen in La Haute Gâpitière, illustreert de Angelische landelijke architectuur, die residentiële, religieuze en agrarische functies combineert. Het park, de gedecoreerde kapel en bijgebouwen weerspiegelen de evolutie van een seigneuriële en dan burgerlijke landgoed, gekenmerkt door opeenvolgende renovaties. De bronnen (Wikipedia, Monumentum, Merimée basis) benadrukken zijn erfgoed belang, vooral voor zijn bewaard gebleven interieur elementen, zoals de wieg paneel van de kapel.

De inscriptie van 1632 en de plaquette van Sébastienne Le François documenteren lokale vrome praktijken, terwijl de datum van 1790 op het huis een periode van overgang oproept, misschien gekoppeld aan de Franse Revolutie. De afwezigheid van grote veranderingen sinds de 19e eeuw versterkt de historische waarde, die tastbare bewijzen van habitat en overtuigingen in Anjou in de 17e en 18e eeuw.

Externe links