Eerste bouw XVIe siècle (≈ 1650)
North Wing Construction Periode.
XVIIe siècle
Voortzetting van de werkzaamheden
Voortzetting van de werkzaamheden XVIIe siècle (≈ 1750)
Uitbreiding of wijziging van het herenhuis.
19 juillet 1977
MH-classificatie
MH-classificatie 19 juillet 1977 (≈ 1977)
Bescherming van gevels, daken en tuinen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken van de 16e eeuwse noordvleugel met zijn loggia en buitentrap, de gevels en daken van de gebouwen van de gemeenten, de terrassentuinen met hun omheinde muur (cad. A4-6): indeling naar volgorde van 19 juli 1977
Oorsprong en geschiedenis
Het Groye Manor House is een emblematisch gebouw gelegen in Saint-Saturnin-sur-Loire, een zelfstandige gemeente van Brissac-Loire-Aubance, in het departement Maine-et-Loire. Gelegen op de heuvel van Mont Rude, biedt het een vrij uitzicht op de Loire, ten zuiden van de rivier. Deze geografische ligging onderstreept het historische belang van het landschap in de regio Pays de la Loire.
Gebouwd tussen de 16e en 17e eeuw, illustreert dit huis de residentiële architectuur van de periode, waarbij defensieve en esthetische elementen worden gecombineerd. Het landhuis is sinds 1977 gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten, een erkenning die specifiek betrekking heeft op de gevels en daken van de 16e eeuwse Noordvleugel, met inbegrip van de loggia en de buitentrap, evenals de gebouwen van de gemeenten en terrassentuinen met hun omheinde muren.
Het gebouw maakt deel uit van een regionale context die wordt gekenmerkt door de invloed van de Loire, een belangrijke as van handel en communicatie. In die tijd werden landhuizen zoals de Groye vaak gebruikt als woonplaatsen voor nobele of burgerlijke families, terwijl ze een rol speelden in de lokale economische en sociale organisatie. Hun aanwezigheid weerspiegelde ook de welvaart van de rivierhandel en de omringende landbouw.
Vandaag de dag blijft het Groye herenhuis een architectonische en historische getuigenis van deze tijd, toegankelijk via praktische informatie beschikbaar in erfgoed databases zoals Merimée. Zijn classificatie in 1977 garandeert zijn behoud en benadrukt het belang ervan in het Angelische erfgoed.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen