Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het herenhuis van de Hautière, gelegen aan de Rue Claude-Guillon-Verne in Nantes, is een seigneurieel gebouw waarvan de eerste delen dateren uit de late 14e eeuw. Het is gebouwd van graniet, leisteen en tuft, en onderscheidt zich door een onregelmatige gevel en zeshoekige toren. Dit monument, dat in 1926 als historisch monument werd genoemd, heeft door de eeuwen heen vele transformaties en toepassingen ondergaan, waaronder als gevangenis tijdens de Franse Revolutie.

In 1594 verbleef Hendrik IV en Gabrielle d'Estrées daar toen het edict van Nantes werd getekend. In 1661 bracht Lodewijk XIV er een nacht door tijdens zijn bezoek aan Bretagne. Het herenhuis behoort achtereenvolgens tot de adellijke families zoals de Boislève, de Ragau en de Carré de Lusançay, die het verloren tijdens de Revolutie. In 1794 stierf de admiraal van de Chaffaut.

In de 19e eeuw veranderde het herenhuis meerdere keren van hand en diende als toevluchtsoord tijdens de oorlogen van 1870 en 1914-1918. In 1906 werd het overgenomen door de gemeente Chantenay-sur-Loire en vervolgens door Nantes in 1908. Na een periode van verlatenheid werd hij in 1968 gerehabiliteerd door de Companion Union, die een museum van oude ambachten en gereedschappen oprichtte.

De architectuur van het herenhuis weerspiegelt zijn vele tijdperken van de bouw. De belangrijkste gevel, gericht op het oosten, heeft vijftien onregelmatige openingen, en twee romaanse deuren. Een van de huizen lijkt een alchemie workshop te hebben gehuisvest, terwijl een zeshoekige toren het geheel in het westen domineert. De dakramen, doorboord in de 15e eeuw, zijn versierd met.

Het herenhuis is vandaag de dag een getuigenis van de geschiedenis van Nantes, het mengen van architectonisch erfgoed en herinnering aan de politieke en sociale gebeurtenissen die daar plaatsvonden, van het Oude Regime tot het hedendaagse tijdperk.

Externe links