Bouw van het huidige herenhuis XVIIe siècle (≈ 1750)
Logis en bijgebouwen gebouwd op oude bases.
1791
Verkoop als nationaal goed
Verkoop als nationaal goed 1791 (≈ 1791)
In beslag genomen tijdens de Franse Revolutie.
9 novembre 2005
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 9 novembre 2005 (≈ 2005)
Bescherming van het primitieve huis en oude elementen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het herenhuis, dat wil zeggen het primitieve huis in totaal, met uitzondering van de hedendaagse toevoeging vormen koepel (Box B 597, 639): inschrijving bij bestelling van 9 november 2005
Kerncijfers
Information non disponible - Geen tekens genoemd in de bronnen
De teksten bevatten geen verwante namen.
Oorsprong en geschiedenis
Het Manor House of La Louverie, ook bekend als Château de Bel-Air, is een 17e-eeuws gebouw gelegen in de gemeente Crouais, Ille-et-Vilaine (Bretagne). Het huidige gebouw, gebouwd op aarde, is gebaseerd op de fundamenten van een ouder huis waarvan de architectonische elementen (deur met een beugel, herboren venster) dateren uit de 16e eeuw. Het complex bestaat uit een centraal huis, agrarische bijgebouwen, een put, en is gelegen in een landgoed omringd door weiden en hout. Binnen zijn de kamers gerangschikt rond een 17e eeuwse houten trap, tweezijdig, typisch voor de periode.
Het huis werd in 1791 verkocht als nationaal eigendom in het kader van revolutionaire confiscaties. Het is sinds 9 november 2005 opgenomen als historische monumenten voor zijn primitieve huis (met uitzondering van een hedendaagse toren later toegevoegd). Het pand, altijd privé, is gesloten voor het publiek. De bronnen vermelden ook architectonische sporen vóór de 17e eeuw, zoals een versierde ingangsdeur en een raam met herboren motieven, die een eerdere bezetting van de site weerspiegelen.
Gelegen ten oosten van het departement Ille-et-Vilaine, tussen Le Crouais en Saint-Méen-le-Grand, illustreert het herenhuis Bretonse landelijke architectuur uit de 17e en 16e eeuw. Zijn inscriptie als historisch monument onderstreept zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn gebouw als voor zijn bewaard gebleven landschapsomgeving. De bibliografische referenties, zoals Paul Banéat en Henri Queffélech (1973), bevestigen het lokale belang van het Bretonse kasteel.
Avis
Veuillez vous connecter pour poster un avis