Eerste bouw XIVe–XVIe siècles (≈ 1650)
Periode van bouw van het herenhuis en zijn verdediging.
Fin XVIIe siècle
Architectonische veranderingen
Architectonische veranderingen Fin XVIIe siècle (≈ 1795)
Grote veranderingen in thuis en gemeenschappelijk.
25 juin 1925
Eerste ingang MH
Eerste ingang MH 25 juin 1925 (≈ 1925)
Gedeeltelijke bescherming van het herenhuis als historisch monument.
19 décembre 1968
Uitbreiding van de bescherming
Uitbreiding van de bescherming 19 décembre 1968 (≈ 1968)
Registratie van gevels, daken en grachten.
Dernier quart XXe siècle
Moderne restauratie
Moderne restauratie Dernier quart XXe siècle (≈ 2007)
Instandhoudingswerk en ontwikkeling.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Manoir: inschrijving bij beschikking van 25 juni 1925; gevels en daken van de gemeenten; gracht: inschrijving bij beschikking van 19 december 1968
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen eigenaar of architect.
Oorsprong en geschiedenis
Het Manor House of Langenardière, ook bekend als het Manor House of the Angenardière, is een 14e-eeuwse residentie gelegen in het gehucht Clémancé, op de gemeente Saint-Cyr-la-Rosière (Orne), in Normandië. Oorspronkelijk een bolwerk van de Perche, wordt het gekenmerkt door een rechthoekig plan omgeven door sloten en strategische hoektorens. Het hoofdhuis, geflankeerd door twee mâchicoulis torens en paprika's, domineert een binnenplaats gesloten door een gedeeltelijk bewaarde behuizing. Een van de torens, het spelen van de rol van kerker, controleert de belangrijkste toegang.
Aan het eind van de 17e eeuw onderging het herenhuis grote herschoffels, daarna een restauratie in het laatste kwart van de 20e eeuw. Deze transformaties hebben het defensieve aspect behouden en de ruimtes aangepast aan residentiële toepassingen. De commons, gerangschikt in vierkant, voltooien het versterkte geheel en houden sporen van de originele gracht. Het gebouw, dat sinds 1925 gedeeltelijk als historisch monument werd genoemd, had in 1968 zijn gevels, daken en gracht beschermd.
Historisch gezien weerspiegelt dit type sterk huis de feodale organisatie van Perche, een grensstreek tussen Normandië en het koninklijke domein. De lokale heren woonden er terwijl ze de omringende landbouwgronden beschermden. Moordenaars, wachttorens en sloten getuigen van middeleeuwse militaire spanningen, terwijl latere ontwikkelingen (galerij, secundaire huisvesting) een evolutie naar wooncomfort in de moderne tijd onthullen.
Tegenwoordig onderscheidt het Langenardière zich door zijn hybride architectuur, waarbij defensieve elementen (mâchicoulis, moordenaars) en woonelementen (opengewerkte galerie, versierde hoektorens) worden gemengd. Zijn inscriptie in de titel van historische monumenten onderstreept zijn erfgoed belang, zowel voor zijn geschiedenis als voor zijn vertegenwoordiging van de seigneuriale huizen van de Perche. De overblijfselen van de gracht en behuizing bieden een overzicht van de middeleeuwse verdedigingssystemen die nog zichtbaar zijn in Normandië.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen