Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het herenhuis van Lesmoal, gelegen in Plounerin aan de Côtes-d'Armor, werd in de 16e eeuw gebouwd door Maurice Meur en zijn vrouw Julienne de Quélen. Gelegen op een heuvel tussen 190 en 200 meter boven de zeespiegel, onderscheidt het zich door zijn granieten architectuur, zijn trap met externe schroeven, en een zeldzame fontein gelegen in de hoofdhal. Oorspronkelijk was de toegang via een 120 meter westelijke oprit van Guerlesquin, aangevuld in 1998 door een zuidelijke ingang hergebruikt 16e-eeuwse wapenrusting pilaren.

Het huis, georganiseerd rond een keuken, een lagere kamer en een slaapkamer verdieping, weerspiegelt de sociale organisatie van de tijd. De vlasschuur en de dovecote, beschouwd als een van de mooiste in de Tregor, getuigen van agrarische en seigneuriële activiteiten. Het wapen van de Meur en Quélen, zichtbaar op de dovecote deur en schuur, onderstreept het belang van deze families in de regio.

De seigneury van Lesmoal, die rond 1420 werd gecreëerd door de verminking van Guerlesquin, strekte zich uit over meer dan 700 hectare in de 15e eeuw. Maurice Meur, ontvanger van de Boutevilles, kocht de seigneury in 1540. In 1585 kreeg het gezin het recht van hooggerechtshof, bevestigd in 1679. Bij de Revolutie kwam het landhuis, verkocht als nationaal eigendom, in meerdere handen voordat het in de jaren negentig werd gerestaureerd door François Cotten.

Het herenhuis heeft opmerkelijke elementen zoals een zonnewijzer gegraveerd met 1580, dubbele deuren met gesneden decoratie (choux, crossettes), en dakramen geïnspireerd op lokale modellen. De kapel, molen en monumentale ingang zijn verdwenen, maar de vijver en dovecote blijven over. Land, dat in de 17e eeuw werd gekweekt, daalde vanaf de 18e eeuw, vóór een totale stopzetting in de jaren 1960.

De gedeeltelijke bescherming van het landhuis in 1997 (logis, vlasschuur, gevels en daken van de bijgebouwen) onderstreept zijn erfgoedwaarde. Recente restauraties hebben deze getuige van de landelijke architectuur van Bretagne levend gemaakt, waarbij woon-, landbouw- en symbolische functies (seigneuriale justitie, vlasproductie) worden gecombineerd.

Externe links