Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Manor House of Limoëlou, gelegen in de wijk Rothéneuf in Saint-Malo, is een 16e-eeuws gebouw omgebouwd tot een museum gewijd aan Jacques Cartier. Gebouwd op een terre genaamd Limoëlou ("bald terre" in Breton), werd het gekocht in 1541 door de ontdekkingsreiziger na zijn reizen naar Canada. Cartier woonde er tot zijn dood in 1557 en richtte een kamer op met uitzicht op de baai van Saint-Malo en een toren geïnspireerd door Engelse halwoningen. Het herenhuis, gerestaureerd in 1984 door de Macdonald Stewart Foundation, wordt nu aangeduid Maisons des Illustres en behoudt zijn oude meubels.

Jacques Cartier (1491/1557), een inwoner van Saint-Malo, ontdekte Canada in 1534 op reizen gesponsord door François I. Na zijn derde reis in 1541 trok hij zich terug in dit herenhuis, dat hij gemoderniseerde door het toevoegen van een vloer en mariene architectonische elementen. Toen hij stierf, werd het landgoed weer een boerderij voordat het werd gekocht door Canadese beschermheren in 1978. Ze hebben het gerestaureerd in een museum ter nagedachtenis van Cartier's nalatenschap, ingehuldigd in 1984 voor de 450 jaar verkenning van de St. Lawrence rivier.

De naam Limoëlou markeerde de geschiedenis van Frankrijk en Quebec: het werd overgenomen in 1893 voor een district Quebec, een kerk en een kiesdistrict, ter ere van de plaats waar Cartier de winter van 1535 doorbracht. Het herenhuis, dat sinds 1940 als historisch monument is opgenomen, herbergt nu tentoonstellingen en culturele activiteiten. De bijgebouwen, waaronder een grote keuken en de slaapkamer van Cartier, weerspiegelen het dagelijks leven van de zestiende eeuw in Bretagne.

Architectureel is het herenhuis voor de malouinières, zomerresidenties van de Malouin reders van de zeventiende eeuw. Gebouwd deels met scheepshout, combineert het middeleeuwse Engelse invloeden (gezichtstoren) en Bretonse invloeden (varkens, binnenplaats). Na Cartier's dood verloor het landgoed zijn nobele status voordat het bewaard bleef als getuige van de gouden eeuw van Malouin verkenningen. De Stewart Foundation schonk het in 2012 aan Saint-Malo en zorgde voor duurzaamheid.

Externe links