Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Landgoed van Locmaria à Carnoët en Côtes-d'Armor

Côtes-dArmor

Landgoed van Locmaria

    7 Locmaria
    22160 Carnoët
Manoir de Locmaria
Manoir de Locmaria
Manoir de Locmaria
Manoir de Locmaria
Crédit photo : Cavan06 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
2000
fin XIVe siècle
Eerste certificaat
XVe–XVIe siècles
Erfrecht
2008
Inkoop door Olivier Thomas
2015
Gouden medaille VMF
20 décembre 2019
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Het Locmaria herenhuis, het huis en de bijgebouwen in zijn geheel, evenals de vloer van de binnenplaats en de oude tuinen, zoals afgebakend op het bij het decreet gevoegde plan (Box ZX 17, 18 en 104): inschrijving bij decreet van 20 december 2019

Kerncijfers

Jan Le Cerff - Oorspronkelijke eigenaar Bezitter aan het einde van de 14e eeuw
Catherine du Ménez - Oorspronkelijke eigenaar Echtgenote van Jan Le Cerff
Jan du Bois - Erfgenaam in de 15e eeuw Eigenaar met Adelize du Vieuxchastel
Olivier Thomas - Eigenaar-restaurant sinds 2008 Koper en horeca ambachtsman

Oorsprong en geschiedenis

Locmaria Manor House, gelegen in de stad Locmaria in de gemeente Carnoët (Côtes-d'Armor), is een historisch monument geregistreerd in 2019 met zijn bijgebouwen. Aan het einde van de 14e eeuw behoorde het tot Jan Le Cerff en Catherine du Ménez, vervolgens doorgegeven door erfenis en huwelijk aan de families van de Bois, Lémo, Cleuz du Gage en Kerouarz. Het werd verkocht als nationaal eigendom onder de Revolutie, het werd gekocht in 2008 door Olivier Thomas, die zijn volledige restauratie onderging met uitsluitend traditionele ambachtelijke technieken.

Archeologische opgravingen onthulden voorwerpen uit Paleolithicum (steengereedschap, parels) en artefacten uit de 15e en 16e eeuw (pottenbakkers, glazen, kogels van vuurwapens). De site bevat ook eerdere overblijfselen: een Gallische vallum, een Gallische stele, een Romeinse wasfontein en een feodale motte in de buurt. De kapel Notre-Dame de Locmaria, nu uitgestorven, was verbonden met het herenhuis, waarvan de heren de oprichters waren.

Architectureel vormt het herenhuis een complete set typisch voor Centraal-Brittannië, met seigneurhuizen, schuur, stal, kippenhok, stal en twee binnenplaatsen (hoog en laag) gesloten door muren. De monumentale poort, de oude put en de schist, zandsteen en granieten apparatuur getuigen van het historische belang. Het restauratiewerk, dat nog aan de gang is, beoogt de authenticiteit ervan te behouden, zoals blijkt uit de lokale persartikelen en de ontvangen onderscheidingen (medaille van VMF in 2015).

De site wordt ook gekenmerkt door omliggende erfgoedelementen, zoals de Locmaria molen (vandaag de Poulmic molen) en een kalvarium gerestaureerd voor de kapel van Penity. Een gedetailleerde historische studie werd gepubliceerd in de Kaier ar Poher, een overzicht van de Poher genealogie en geschiedenis centrum, het consolideren van de documentaire waarde.

Olivier Thomas, de huidige eigenaar, werd geprezen voor zijn inzet om het erfgoed te beschermen, zoals blijkt uit de talrijke persartikelen tussen 2013 en 2019. Het herenhuis, soms open voor het publiek, illustreert zowel de feodale geschiedenis van Breton als de hedendaagse uitdagingen van erfgoedherstel.

De elementen die beschermd worden door de registratie 2019 omvatten het huis, bijgebouwen, binnenplaatsvloeren en oude tuinen, benadrukken het belang van het behoud van dit geheel. Archeologische ontdekkingen en de omringende overblijfselen (Gaulische stele, Romeinse fontein) maken het tot een multidimensionale locatie, variërend van prehistorische tot moderne tijden.

Externe links