Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Fossés herenhuis, gelegen in Plelan-le-Petit in de Côtes-d'Armor, is een 14e eeuws gebouw (hoewel de periode genoemd is de 4e kwart van de 16e eeuw voor latere elementen). Dit versterkte huis-deur, "kamer" type, onderscheidt zich door zijn opmerkelijke behoud en defensieve architectuur. De oostelijke gevel, naar buiten gericht, beschikt over vijf kruisige moordenaars (waarvan drie op de begane grond) en een cochèredeur in het midden van de hangar, terwijl de westelijke gevel, die zich opent op de binnenplaats, een grote ommuurde deur en een gotisch venster behoudt. De bovenste verdieping, toegankelijk door een verhoogde (defensieve) deur, herbergt een unieke kamer met een ontbrekende open haard en een intacte gotische structuur, bestaande uit vier veelhoekige en roll-in boerderijen, uniek in Bretagne voor een civiel gebouw.

Het herenhuis maakt deel uit van een groter herenhuiscomplex, nu gedeeltelijk uitgestorven. Een beschrijving van 1497 roept een binnenplaats omgeven door gebouwen (lagere kamer, slaapkamer, keuken, kapel) en houten palisades, wat suggereert dat het huidige huis slechts één element was. In de 16e eeuw werd een nieuw hoofdgebouw gebouwd 50 meter noordwesten, met een zeskantige traptoren nog zichtbaar. Andere toevoegingen (langere 17e eeuw, gerenoveerd aanbod) weerspiegelen een continue bezetting tot de 19e eeuw, een periode van vele veranderingen. De site, dicht bij een Romeinse weg (Corseul-Vannes) en neolithische resten, onthult ook schistose gracht voor het landhuis, gegraven om zijn bescherming.

Opeenvolgende bezittingen van de families Le Borgne (XIVe eeuw), De La Bouexière (XIVe eeuw), DesNos/Le Dean (XVIIe-XVIIIe eeuw) en De Kergorlay (vanaf 1710), werd het herenhuis geassocieerd met een recht van hoge rechtvaardigheid ten opzichte van naburige gemeenten. In 1992 werd een historisch monument geregisseerd, het illustreert de evolutie van de seigneuriële habitats van Breton van een defensieve functie naar een agrarische rol na de middeleeuwen. De gedeeltelijke stopzetting heeft zeldzame elementen behouden, zoals het frame of verdedigingssystemen (zweefkleppen, verhoogde toegang).

Het gebouw, gebouwd op een schalie uitwerpselen in de buurt van de Montafilan vallei, had een strategische locatie: droog zitten, in de buurt van levend water en weiden voor seigneuriale behoeften. Opgravingen onthulden ronde sloten (3 m breed, 2 m diep) voor de 14e eeuw, mogelijk gekoppeld aan primitieve bezetting. Een paar honderd meter verderop getuigt een neolithische plaats (gepolijste stenen werktuigen, microlieten) van een oude bezetting van het grondgebied.

Architectureel, het herenhuis combineert militaire elementen (moord, afgemeerd voetganger deur) en woonelementen (trifoliated geminous baaien, grote kamer van appartement aan podium). De bovenste kamer, geprioriteerd door een verhoogd niveau bij de open haard, diende als een ontvangstplaats. De toegang via een mobiele trap (verdwenen) versterkt zijn defensieve karakter, dicht bij een kerker. De ramen, zonder glazen ramen, werden beschermd door een dubbel flap systeem (binnen en buiten), vergelijkbaar met schip slakken.

Vandaag is het Fossés herenhuis, zichtbaar vanaf de D19 bij de uitgang van Plelan-le-Petit, een uitzonderlijke getuigenis van middeleeuwse Bretonse civiele architectuur. Zijn inscriptie in de Historische Monumenten in 1992 onderstreept zijn erfgoedwaarde, ondanks latere renovaties (XIXe eeuw) en het verdwijnen van bepaalde elementen (kapel, paneel van het frame). De site, nog gedeeltelijk leeg, behoudt een authentieke sfeer, tussen seigneuriale vestige en herinnering aan prehistorische en Gallo-Romeinse beroepen.

Externe links