Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Quiquengrogne Manor House, ook bekend als het Quiquengronne Manor House, is een emblematisch gebouw in de havenstad Honfleur, Calvados. Uit de tweede helft van de 16e en 17e eeuw, illustreert het de civiele architectuur van de late Renaissance en de Grote Eeuw in Normandië. Zijn suggestieve naam, van onzekere oorsprong, en zijn ligging in het hart van de rue de la Bavolle maken het tot een materiële getuigenis van de maritieme en koloniale geschiedenis van de regio.

In de moderne tijd speelde het herenhuis een sleutelrol in de Franse expansie in West-Indië: het diende als rekruteringsplaats voor kolonisten die vertrokken naar St. Christophe Island (nu St. Christophe en Niévès). In de 17e eeuw was het eigendom van Jean de Boisseret, de eigenaar van een deel van Guadeloupe, en benadrukte het verband met de economische en koloniale netwerken van die tijd. Dit verleden verklaart het historische belang ervan, hoewel de precieze functies buiten de werving nog steeds slecht gedocumenteerd zijn.

Het gebouw werd gedeeltelijk beschermd als historische monumenten op 16 april 1975, met een inscriptie over zijn gevels en daken. Deze architectonische elementen, waaronder een gesneden hoofd op de vloer, weerspiegelen de decoratieve stijlen van de 16e-17e eeuw. Het herenhuis is in 2014 omgebouwd tot appartementen en verloor zijn oorspronkelijke roeping, maar behoudt een sterke erfgoedwaarde, versterkt door zijn bewaard gebleven stedelijke omgeving in het historische centrum van Honfleur.

Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, vermelden onjuistheden op de exacte locatie (nummers 28 Ondanks deze onzekerheden blijft het herenhuis een identiteitsmarkering van Honfleur, geassocieerd met zowel het Franse koloniale avontuur als de evolutie van het Normandische gebouw.

Externe links