Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Graffard Manor House, gelegen in Barneville-Carteret in het Engelse Kanaal, is een 16e-eeuws herenhuis, gerenoveerd in de 18e eeuw, dat dateert uit een middeleeuws pand genoemd in de 12e eeuw. De strategische locatie, met uitzicht op Carteret Harbour, maakte het een belangrijk waarnemingspunt tijdens de Honderdjarige Oorlog, met name onder Engelse bezetting (1356-1361). Het pand behoorde toen tot de familie Lefebvre van Graffart, die het tot het begin van de 16e eeuw bewaarde. Het huidige huis, gebouwd rond 1574-1575 door Pierre Pitteboult tijdens de Religieoorlog, vervangt een oud sterk huis. De architectuur, geïnspireerd door Serlio, bevat defensieve elementen zoals een vierkante behuizing en torens.

In de 17e eeuw bleef het landhuis in de familie Pitteboult, die voorzieningen bood, zoals de 18e eeuwse moestuin. De seigneury van Graffard, inclusief molens, zout en seigneuriale rechten, ging door opeenvolgende allianties naar de Moustier families, Hennot du Rosel, en vervolgens Bignon. Jérôme-Frédéric Bignon, de bibliothecaris van de koning, erfde het in 1764, maar zijn eigendom werd tijdens de Revolutie in beslag genomen. Het herenhuis, dat al voor 1789 in een boerderij werd veranderd, werd in 1920 verkocht door de erfgenamen Desfriches, graaf Doria. Tegenwoordig behoudt het middeleeuwse overblijfselen (premissen, dovecote) en een gedeeltelijk geruïneerd Renaissance huis, beschermd sinds 1995.

Onder de opmerkelijke elementen zijn een 16e eeuwse kanon versierd met de salamander van Francis I, een wapenrusting steen uit 1744, en gewelfde kelders vergelijkbaar met die van het landgoed van Saint-Christophe-du-Foc. De seigneurkapel, gewijd aan Sint-Michael, was in 1740 nog in gebruik. De site illustreert de evolutie van een Normandische seigneury, van middeleeuwse conflicten tot zijn postrevolutionaire achteruitgang, door zijn gouden tijdperk onder de Pitteboult.

De vierkante buitenomheining (65 meter zijde) omvat een veranda geflankeerd door een verdedigingskoepel en een ronde toren gebruikt als een dovecote. De gemeenten, gedeeltelijk daterend uit de 17e eeuw, gehuisvest stallen, carterie en schuur. Het huis, waarvan drie van de vier paviljoens verdwenen zijn, heeft een gevel geïnspireerd door klassieke architectuur, met een traptrap op een geïntegreerde helling. Deze kenmerken zijn een zeldzaam getuigenis van de aanpassing van Normandische landhuizen aan de militaire en sociale evoluties van de 16de en 15de eeuw.

Gerangschikt een historisch monument in 1995, Graffard's herenhuis omvat in zijn bescherming het huis (met zijn kelders en decoratieve elementen), gemeenten, muren, torens, veranda en moestuin. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke omwentelingen van Normandië, van de Engels-Navarra conflicten van de 14e eeuw tot de revolutie, door de oorlogen van de religie. De site, hoewel gedeeltelijk in ruïnes, biedt een compleet panorama van de organisatie van een kust seigneury, van haar verdediging tot haar agrarische werking.

Externe links