Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Marégraphe de Marseille, geïnstalleerd in 1883 bij 174 de la Corniche, in de regio Calvo, is ontworpen om een nationale hoogtemeter referentie te vestigen. Tussen 1885 en 1897 konden de continue metingen van de zeespiegel het nulpunt van de algemene nivellering van Frankrijk (NGF), die in 1897 als referentiehoogte werd aangenomen, definiëren. Dit instrument, het resultaat van een samenwerking tussen de Duitse ingenieur Heinrich Reitz en de Fransman Charles Lallemand, bevat een revolutionair totalizer systeem om automatisch de gemiddelden te berekenen, waarbij zware handmatige berekeningen vermeden worden.

Het observatorium bestaat uit twee gebouwen: een schuilplaats voor het vliegtuig en een huis voor de bewaker. De locatie, gekozen voor de stabiliteit van het kalksteen gesteente en de afwezigheid van hydrologische storingen, herbergt ook de fundamentele marker (1.661 m boven de NGF nul), verzegeld in de rots. De mechanische meter, nog steeds functioneel, hoewel aangevuld met digitale instrumenten sinds 1998, heeft een ononderbroken gegevensset voor 135 jaar, essentieel voor het bestuderen van de zeespiegelstijging (ongeveer 1,2 mm/jaar sinds 1885).

Gerangschikt een historisch monument in 2002, de site wordt beheerd door IGN en SHOM, en neemt deel aan internationale netwerken zoals GLOSS (UNESCO). Zijn verhaal is gerelateerd aan figuren als Paul-Adrien Bourdalouë, pionier van de Franse nivellering, en Louis-Auguste Sébillotte, dirigent van de Bruggen en Chaussées die toezicht hield op zijn bouw. Vandaag werkt de vereniging De vrienden van de Marégraphe de Marseille (gecreëerd in 2021) aan de verbetering ervan, waarbij zij haar tweeledige rol benadrukt: wetenschappelijk erfgoed en sleutelinstrument voor de monitoring van klimaatverandering.

Externe links