Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Mas-d'Azil grot, gelegen in het departement Ariège in Occitanie, is een belangrijke prehistorische holte van de Upper Paleolithic. Het is een van de weinige grotten ter wereld die met de auto bereikbaar zijn. Zijn imposante veranda (51 m hoog) en zijn 420 m natuurlijke tunnel maken het een opmerkelijke geologische en archeologische site, gevormd twee miljoen jaar geleden door karst erosie.

De grot leverde overblijfselen van -35.000 jaar (Aurignaciaans) aan de Aziliaanse (12 000 tot 9 500 jaar v.Chr.), een gelijknamige cultuur die de overgang tussen Magdaleniaan en Mesolithic markeerde. De iconische ontdekkingen omvatten de Faon aux oiseaux (magdaleniaanse drijfgas), oker geschilderd keien, en pariëtale gravures (paarden, bizons, geometrische tekens) in de Breuil galerie. Magda's schedel, een jong Magdaleniaans meisje versierd met beenplaten, werd ook opgegraven.

In 1857 onthulden opgravingen zijn archeologisch potentieel, met belangrijke bijdragen van Abbé Pouech (topografie), Édouard Piette (artistieke chronologie) en Henri Breuil (studie pariëtale kunst). In de 20e eeuw ontdekten de echtgenoten van Pequart een uitzonderlijk Magdaleniaans leefgebied, terwijl recente opgravingen (2011-2013) Aurignacische beroepen onthulden. De grot, geclassificeerd als Historisch Monument in 1942, herbergt ook een prehistorisch museum en een modern interpretatiecentrum.

Na de prehistorie diende de grot als toevluchtsoord voor de vroege christenen (III eeuw), waarschijnlijk de Katharen (III eeuw), en protestanten tijdens de oorlogen van de religie (17de eeuw). Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd ze begeerd om een luchtvaartinstallatie te installeren, een project dat in 1944 werd verlaten. Tegenwoordig combineert het toerisme, wetenschappelijk onderzoek en culturele evenementen zoals het Europees prehistorisch schietkampioenschap.

De unieke karstomgeving, gekenmerkt door de Krijt-Tertiaire grens en ijsvariaties, heeft een uitzonderlijk geologisch en archeologisch erfgoed behouden. De grot illustreert ook de evolutie van opgravingsmethoden, van de paleontologie van de 19e eeuw tot de hedendaagse preventieve archeologie (INRAP). Zijn pariëtale kunst, hoewel minder bekend dan Lascaux, getuigt van de creativiteit van de prehistorische samenlevingen van de Pyreneeën.

De Mas-d'Azil grot is beschermd door zijn ranking en zijn integratie in het Regionale Natuurpark van de Pyreneeën (2009).

Externe links