Bouw van de megalithische site Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Periode van bouw van dolmens en menhirs.
24 juillet 2023
Registratie als historisch monument
Registratie als historisch monument 24 juillet 2023 (≈ 2023)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Alleys and menhirs of Er Grageu, the dolmens of Mané Roch and Tallec, as as the platled soil of plots A 166, A 168, A 196, A 197, A 720 en A 721, shaping an archeological reserve. Het megalithische ensemble van Quéric-la-lande komt voor in het kadaster van sectie A van de gemeente pakketten nrs. 166, 168, 196, 197, 720 en 721 die op het bij het decreet gevoegde plan zijn vertegenwoordigd: inschrijving bij bevel van 24 juli 2023
Oorsprong en geschiedenis
Het megalithische complex van Quéric-la-Lande, gelegen in de gemeente Carnac in Morbihan (Brits) is een belangrijke archeologische site uit het Neolithicum. Het bestaat uit verschillende beschermde elementen, waaronder gangpaden en menhirs van Er Grageu, evenals de dolmens van Mané Roch en Tallec. Deze structuren, typisch voor de periode, illustreren de begrafenis- en rituele praktijken van lokale prehistorische samenlevingen, gekenmerkt door stenen en collectieve graven. De site staat sinds juli 2023 bekend als een historisch monument, dat zijn uitzonderlijke erfgoedwaarde erkent.
De bodem van percelen A 166, A 168, A 196, A 197, A 720 en A 721 waar het geheel is gelegen vormt een archeologische reserve, die een gebied beschermt rijk aan overblijfselen. De locatie van de site, hoewel deze als "passable" wordt beschouwd (noot 5/10), blijft een referentiepunt voor de studie van Bretonse megalieten. Quéric-la-Lande maakt deel uit van een groter megalithisch landschap, kenmerkend voor de regio Carnac, bekend om zijn unieke concentratie van menhirs en dolmens in Europa.
De officiële registratie bij decreet van 24 juli 2023 onderstreept het belang van het behoud van dit erfgoed, terwijl het zijn wetenschappelijke studie toestaat. De beschikbare gegevens uit bronnen zoals Monumentum bevestigen haar rol bij het begrijpen van neolithische samenlevingen, hoewel praktische informatie (bezoeken, toegang) niet in de geraadpleegde archieven is opgenomen. Deze site blijft een stille maar welsprekende getuige van de eerste sedentaire gemeenschappen van Bretagne, hun sociale organisatie en hun spirituele overtuigingen.
