Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Menhir de Bréau, bijgenaamd Pierre qui tourne du Moulin Neuf of Pierre à Vinegar, is een blok van precambrische groenachtige schist geïnfiltreerd met kwarts, gemeten tussen 3,30 m en 3,50 m hoog, afhankelijk van de helling van het terrein. De vorm varieert afhankelijk van de hoek: afgerond van het gezicht, lijkt het gericht vanuit het westen. Een lokale traditie beweert dat het zou veranderen bij de twaalf slagen van middernacht en een geur van azijn. Deze megaliet, gelegen nabij de linkeroever van de Evre, zou het onderwerp zijn geweest van een oude opgraving die een omgeving met Romeinse bakstenen onthulde, wat suggereert hergebruik of interventie na de bouw ervan.

Menhir is sinds 15 juni 1990 opgenomen als historisch monument onder Cadastre referentie C 169. Vlakbij, aan de andere oever van de Evre (commune van Beaupréau), was ooit de Aubrée Steen, een andere graniet menhir nu uitgestorven, waarvan slechts een begraven basis van 1,50 m in diameter blijft. Deze resten illustreren de dichtheid van megalithische sites in Anjou, een regio waar menhirs vaak werden geassocieerd met legendes of volksgebruiken.

Historische bronnen vermelden dit monument in gespecialiseerde werken zoals Mégalithes en Anjou (Michel Gruet, 2005), waarin de megalithische sites van Maine-et-Loire worden genoemd. De Menhir de Bréau, hoewel onbepaald, maakt deel uit van een breder netwerk van erectiestenen waarvan de functie (territoriale marker, religieus symbool of begrafenis) blijft besproken. De staat van instandhouding en de recente bescherming maken het tot een waardevolle getuige van het prehistorische verleden en de daaropvolgende oogstkredieten, zoals blijkt uit de Romeinse stenen gevonden tijdens oude opgravingen.

Externe links