Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Kermaillard Menhir, bijgenaamd Skalehir of de botermot, is een 5,2 m lang granieten blok (zichtbaar en begraven deel gecombineerd), opgericht tijdens de Neolithische periode. In september 1988 werd hij opnieuw door archeoloog Joël Lecornec op zijn oorspronkelijke site gevestigd, in een put van de omgeving ontdekt tijdens de eerste opgravingen. Zijn inscriptie onder de titel van Historische Monumenten bij opdracht van 24 juli 2023 beschermt zowel de menhir als een omtrek van 6 m rond het, met inbegrip van specifieke kadastrale percelen.

De eigenaardigheid van Kermaillard ligt in zijn gravures en cupules, gemaakt terwijl de menhir al was omgedraaid. Het noordwestengezicht, een uit elkaar gescheurd oud gezicht, toont drie verschillende tekens: een spitse hakbijl, een vierhoekig patroon geïnterpreteerd als een moedergodin of aardse ruimte, en een maanschemering (of gestileerde boot). Deze symbolen vinden een identieke echo op een menhir van de Oude Molin uitlijningen. De oostelijke kant, aan de andere kant, heeft een gegraveerde cetaceeaan (cachalot type), cupules, en golvende lijnen, wat een maritieme en kosmogonische dimensie suggereert.

De afwezigheid van sporen van verticale erosie wijst erop dat de menhir kort na de erectie werd omgekeerd, waarschijnlijk opzettelijk. De smalle ligging op het schiereiland Rhuys, 250 m van de huidige kust, zou het een symbolische kruising site kunnen maken, volgens de hypothese van archeoloog Serge Cassen. De interpretaties van gravures lopen uiteen: sommigen zien het als een maan en goddelijke associatie (Jacques Briard), terwijl anderen liever een land-zee representatie (Cassen). Deze motieven, zeldzaam en goed bewaard gebleven dankzij de vroege val van de menhir, maken het tot een belangrijke getuigenis van Bretonse megalithische kunst.

De opgravingen en studies sinds de jaren negentig, met name door Lecornec en Cassen, hebben deze ontdekkingen gedocumenteerd. De menhir, een gemengde eigenschap (gemeenschappelijk en privé), is nu beschermd in zijn archeologische context, inclusief de omringende bodem. De recente restauratie en bescherming onderstrepen het belang van het erfgoed, zowel voor onderzoek als voor de valorisatie van het megalithisme in Bretagne.

Externe links