Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Grote Menhir van de Garde, ook bekend als de Grote Steen van het Huis van de Garde of de Vinegar Steen, is een lokale granietmenhir, bekend als de Granite des Aubiers, oorspronkelijk gelegen ten zuidwesten van Cholet, in de buurt van de Maulévrier weg. Een hoogte van 3,60 m (inclusief 70 cm begraven), het presenteerde zich als een prisma met bijna vierkante secties, met afgeronde hoeken. Zijn verhuizing in 1888 naar de tuin van de Mail, op een wagen getekend door zestien ossen, werd gemotiveerd door zijn geleidelijke ineenstorting naar de weg, die zelfs nachtverlichting nodig om ongevallen te voorkomen.

Oorspronkelijk was de menhir anders georiënteerd: zijn noordoostelijke gezicht, met een niche gegraven in 1851 op verzoek van Abbé Rousselot, herbergde een beeld van de Maagd, nu uitgestorven. Deze niche werd toegevoegd aan Christianize het monument, een gemeenschappelijke praktijk op het moment om te herinterpreteren heidense overblijfselen. De bijnaam Vinegar Stone komt voort uit een lokale traditie van wijnbibliotheken op de steen, vergezeld van een grap die bestaat uit het verpletteren van de neus van de slachtoffers tegen het om hen een zure geur te laten voelen, een ritueel getuigd in andere Franse regio's.

Een tweede menhir, de kleine menhir van het veld van de wacht, blijft op zijn plaats ongeveer 300 m ten zuidwesten van de oorspronkelijke locatie van de Grand Menhir. Dit laatste, geclassificeerd als Historisch Monument in 1976, illustreert het belang van megalithische sites in Anjou, waar graniet op grote schaal werd gebruikt om deze funeraire of symbolische monumenten al als Neolithicum op te richten. Het transport in 1888, 5 km voor een massa van 30 ton, weerspiegelt de logistieke uitdagingen van de tijd en de groeiende belangstelling voor het behoud van het erfgoed.

Menhirs, net als de Wacht, werden vaak geassocieerd met collectieve overtuigingen of praktijken, hoewel hun exacte functies (territoriale marker, plaats van aanbidding, begrafenismonument) onder discussie bleven. In Cholet belichaamt dit monument zowel een prehistorisch erfgoed als latere culturele transformaties, gekenmerkt door Christianisering en populaire legendes. Zijn beweging in de 19e eeuw benadrukt ook de evolutie van de perceptie van megalieten, doorgegeven van eenvoudige mysterieuze stenen naar voorwerpen van erfgoed te beschermen.

Externe links