Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Menhir de la Haute-Pierre à Champeaux en Ille-et-Vilaine

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Menhirs
Ille-et-Vilaine

Menhir de la Haute-Pierre à Champeaux

    Le Feu Lambert
    35500 Champeaux
Menhir de la Haute-Pierre à Champeaux
Menhir de la Haute-Pierre à Champeaux
Menhir de la Haute-Pierre à Champeaux
Menhir de la Haute-Pierre à Champeaux
Crédit photo : Péeuh - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1900
2000
Néolithique
Bouwperiode
28 mai 1980
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Menhir (zaak C 282): boeking bij beschikking van 28 mei 1980

Kerncijfers

Jacques Briard - Archeoloog Ik bestudeerde de megalieten van Ille-et-Vilaine.
Loïc Langouët - Archeoloog Co-auteur van een studie over deze menhir.
Yvan Onnée - Archeoloog Bijdragen aan het documenteren van de site.

Oorsprong en geschiedenis

Het Menhir de la Haute-Pierre is een iconisch megalithisch monument gelegen aan de Feu Lambert in de gemeente Champeaux, Ille-et-Vilaine. Dit kwartsietblok, met een hoogte van 4,07 meter en een maximale breedte van 1,85 meter aan de basis, onderscheidt zich door zijn vorm van een vierzijdige schuine piramidestam, bedekt met een bolvormige kap vervormd door erosie. Het staat geïsoleerd in een veld, boven een vallei, ongeveer 2 km ten zuidoosten van het dorp Champeaux en 500 m ten noordwesten van de Cantache Dam. De afstemming met twee andere menhirs, gelegen aan de naburige gemeente Pocé-les-Bois (de Pierre Blanche à l'Égalerie en een andere in Villaumur), suggereert een opzettelijke organisatie, typisch voor de megalithische constructies van deze periode.

De Menhir werd officieel erkend om zijn erfgoed belang en opgenomen in de inventaris van historische monumenten bij een decreet van 28 mei 1980. Deze bescherming weerspiegelt haar archeologische waarde en haar rol bij het begrijpen van de culturele en religieuze praktijken van Neolithicum in Bretagne. De studies die werden uitgevoerd, met name door archeologen als Jacques Briard, Loïc Langouët en Yvan Onnée, hebben geholpen deze site te documenteren onder de vele megalieten in het departement Ille-et-Vilaine. De menhir, die in landelijke gebieden ligt, blijft toegankelijk en biedt een opmerkelijk voorbeeld van Bretonse megalithische architectuur, gekenmerkt door het gebruik van lokale stenen zoals kwartsiet.

De geografische context van de menhir, tussen de zogenaamde plaatsen van Feu-Lambert en de Vallons, en de nabijheid van andere menhirs, versterkt de hypothese van een heilig of ritueel landschap georganiseerd door de Neolithische gemeenschappen. Deze monumenten, vaak geassocieerd met begrafenis- of astronomische praktijken, illustreren de technische en symbolische beheersing van de samenlevingen van de periode. Hun behoud maakt het vandaag mogelijk om de levensstijlen, overtuigingen en culturele uitwisselingen te bestuderen die Brittany meer dan 5000 jaar geleden bezielde.

Externe links