Bouw van menhir Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte bouwperiode van het monument.
5 novembre 1928
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 5 novembre 1928 (≈ 1928)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Menhir dit La Pierre qui tourne : classificatie bij decreet van 5 november 1928
Kerncijfers
Information non disponible - Geen historisch karakter aangehaald
De bronnen noemen geen acteurs.
Oorsprong en geschiedenis
Menhir de la Pierre qui Tourne, ook bekend als Menhir de la Drouetterie, is een megalithisch monument gelegen in de gemeente Vay, in de Loire-Atlantique (Land van de Loire). Deze kwartsietmonoliet, bijna prismatisch, is 2,96 meter hoog voor 1,13 meter breed en is licht gekanteld naar het noorden. De top heeft een cementbasis, overblijfsel van een oud kruis, getuige van een latere christenisering van een pre-christelijk gebouw. Verschillende omliggende blokken suggereren het bestaan van een groter megalithisch ensemble, nu onbekend.
Gelegen op ongeveer 1 km ten zuidoosten van het dorp Vay, vlakbij de weg naar La Grigonnais, deze menhir is gelegen in een landelijke omgeving, 7 km ten westen van Nozay, op de Nantes-Rennes as (nationale weg 137). De gemeente Vay ligt 40 km ten noorden van Nantes, in een gebied dat gekenmerkt wordt door een opmerkelijke megalithische aanwezigheid, zoals blijkt uit andere locaties in Loire-Atlantique.
Gerangschikt als historische monumenten bij decreet van 5 november 1928 illustreert deze menhir het belang van neolithische resten in de regio. De lokale naam, "Pierre qui tourne," kan legendes of oude praktijken met betrekking tot dit type monument oproepen, hoewel deze zijn niet gedocumenteerd in de beschikbare bronnen. Officiële bescherming onderstreept zijn erfgoedwaarde, zowel archeologisch als historisch.
De bibliografische gegevens, zoals het Archeologisch Woordenboek van de Loire-Inferior (1882) van Pitre de Lisle du Dreneuc, bevestigen zijn anciënniteit en zijn integratie in het regionale megalithische landschap. Vandaag de dag blijft de site toegankelijk, hoewel praktische informatie over het bezoek beperkt is. Het geschatte adres, 48 Le Champ des Vignes, laat toe om het te lokaliseren in een bewaard gebleven landelijke omgeving.
De aanwezigheid van deze menhir, zoals die van andere soortgelijke plaatsen in het departement (bijvoorbeeld de afstemming van de Zuil op de Gâvre), getuigt van de menselijke bezetting en culturele praktijken van het Neolithicum in het Pays de la Loire. Deze monumenten, die door de eeuwen heen vaak symbolisch werden heringericht, bieden inzicht in de overtuigingen en ruimtelijke organisatie van de prehistorische samenlevingen van de regio.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen