Bouw van menhir Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte tijd van erectie.
1968
Publicatie van R. Chatreix
Publicatie van R. Chatreix 1968 (≈ 1968)
Studie in *Memorys of the Society of Natural Sciences*.
29 mai 1991
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 29 mai 1991 (≈ 1991)
Officiële menhir bescherming.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Menhir de la Rebeyrolle (Box E 534): vermelding bij beschikking van 29 mei 1991
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken geïdentificeerd
De brontekst vermeldt geen verwante historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De Menhir de la Rebeyrolle, ook wel bekend als Pierre Debout of Pierre Bohême, is een megalithisch overblijfsel uit de Neolithische periode. Dit stenen monument ligt op het grondgebied van de gemeente Saint-Priest-la-Feuille in het departement Creuse en getuigt van de culturele en religieuze praktijken van de prehistorische samenlevingen van de regio. De hoogte van 2,40 meter en de 1,67 meter brede basis maken het een kenmerkend voorbeeld van de menhirs van die tijd, vaak geassocieerd met rituele of herdenkingsfuncties.
De menhir werd officieel erkend voor zijn erfgoedwaarde in 1991, toen het werd vermeld als historische monumenten. Deze bescherming weerspiegelt haar archeologische belang en haar rol in het begrijpen van de oude menselijke beroepen in Limousin, nu geïntegreerd in de regio New Aquitaine. De site wordt genoemd in lokale studies, zoals die van R. Chatreix in 1968, die helpen documenteren zijn geschiedenis en plaats tussen de andere megalieten in het kanton La Souterraine, waar zes menhirs en negen dolmen werden geïdentificeerd.
De locatie van de menhir, op ongeveer 22 La Rebeyrolle, wordt gekenmerkt door een geografische nauwkeurigheid die als "passibel" wordt beschouwd (niveau 5/10), volgens de beschikbare gegevens. Hoewel er weinig praktische informatie over zijn bezoek wordt verstrekt, beschermt zijn inscriptie in het erfgoed deze stille getuige van Neolithische gemeenschappen, wiens agro-pastorale activiteiten en spirituele overtuigingen het megalithische landschap van Creuse hebben gevormd. Dit soort monument, vaak geïsoleerd of geassocieerd met funeraire ensembles, illustreert de sociale en territoriale organisatie van de menselijke groepen van de periode, evenals hun relatie met het grondgebied en de natuurlijke hulpbronnen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen