Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Menhir de L'Ouche-à-l'Hôte, ook bekend als Menhir de Charmeau, werd ontdekt in 1889 in een gebied van Broye in Saône-et-Loire. De eigenaar, de heer Ramoussy, probeerde hem met explosieven te vernietigen nadat hij acht paar ossen had gekregen, maar hij werd uiteindelijk in 1913 behouden en rechtgezet dankzij Victor Berthier en Eugene Schneider. Dit 14-ton monolithische blok, in lokale gneis, beschikt over oude gravures, waaronder een bijl en een antropomorfe figuur.

De gravures van de menhir, zichtbaar in razing licht, omvatten een gestileerde bijl en een schematische weergave van een karakter met verhoogde armen. Deze patronen herinneren aan die gevonden in Bretagne, Charente, of in Noord-Italië, suggereren culturele banden of uitwisselingen tijdens de Neolithische periode. De menhir was aanvankelijk gelegen in de buurt van een prehistorische route van Autun naar de Guye Valley, benadrukt het belang ervan in de oude communicatienetwerken.

Op 23 juli 1914 werd een historisch monument gebouwd. Zijn herstel was een opmerkelijke gebeurtenis met belangrijke technische middelen, zoals die van Eugène Schneider, meester van de Creusot-smederijen. De steen, gebroken aan de basis, behoudt sporen van boomgaard, getuigen van een zorgvuldige regularisatie werk.

De Menhir de Broye maakt deel uit van een regionale context rijk aan megalithische resten, zoals blijkt uit andere locaties in Saône-et-Loire. De geschiedenis weerspiegelt ook spanningen tussen erfgoedbehoud en particuliere belangen, zoals in de poging om het te verwerven door de burgemeester van Broye of de Educational Society. Vandaag de dag is er een waardevolle getuigenis van de praktijken en overtuigingen van de neolithische samenlevingen van Bourgondië.

Externe links