Bouwperiode Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte erectie van de menhir.
1926
Orne-megalithische inventaris
Orne-megalithische inventaris 1926 (≈ 1926)
Door Léon Coutier genoemd in *The Prehistoric Man*.
26 juin 1981
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 26 juin 1981 (≈ 1981)
Bescherming van de menhir en zijn omgeving.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Menhir genaamd La Droite Pierre, inclusief de blokken van zijn entourage binnen een straal van 50 m rond (cad. E 30): classificatie bij decreet van 26 juni 1981
Kerncijfers
Léon Coutil - Archeoloog en uitvinder
In 1926 werd menhir genoemd.
Oorsprong en geschiedenis
De menhir La Droit Pierre is een megalithisch monument gelegen in Putanges-le-Lac, in de voormalige gemeente Chênedouit (Orne, Normandië). Dit stenen blok uit Neolithicum bereikt een hoogte van 2,30 meter. Het weerspiegelt de culturele en religieuze praktijken van lokale prehistorische samenlevingen, die deze stenen om nog steeds gedeeltelijk raadselachtige redenen (territoriale markeringen, plaatsen van aanbidding of begrafenissen) hebben opgericht.
Menhir en zijn directe omgeving (een straal van 50 meter) werden in opdracht van 26 juni 1981 als historische monumenten geclassificeerd. Deze bescherming erkent haar erfgoed en archeologisch belang. De site is nu eigendom van de gemeente, hoewel de precieze locatie (plaats genaamd de juiste Pierre of 63 La Briconniere in Sainte-Honorine-la-Guillume) is onderhevig aan variaties volgens de bronnen.
Menhirs, zoals La Droit Pierre, maken deel uit van een breder netwerk van Normandische megalithische sites, met name in Orne. Hun studie, die aan het begin van de 20e eeuw is gestart (zoals blijkt uit de Inventory of Megalithic Monuments of the Orne de Léon Coutil in 1926) maakt het mogelijk de technieken van grootte, transport en opbouw van deze stenen door de Neolithische gemeenschappen beter te begrijpen. Deze monumenten markeren vaak landschappen die vandaag nog zichtbaar zijn, ondanks erosie en landbouwveranderingen.
