Menhir erectie Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Vermoedelijke periode van de oorspronkelijke constructie
13 janvier 1797
*Human rights *
*Human rights * 13 janvier 1797 (≈ 1797)
600 franse zeelieden sterven
21 juillet 1840
Herdenkingsgravure door Pipon
Herdenkingsgravure door Pipon 21 juillet 1840 (≈ 1840)
Transformatie naar historisch monument
25 novembre 1881
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 25 novembre 1881 (≈ 1881)
Officiële sitebescherming
1882
Een plaquette toevoegen door Jules Grevy
Een plaquette toevoegen door Jules Grevy 1882 (≈ 1882)
Versterking van de Menhir-bescherming
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Menhir (niet-kadaster; openbaar domein): bij beschikking van 25 november 1881
Kerncijfers
Elias Pipon - Grote en overlevende scheepswrak
Gegraveerd in 1840
Jules Grévy - President van de Republiek (1882)
Onder zijn mandaat, plaque toegevoegd
Oorsprong en geschiedenis
Menhir des Droits de l'Homme is een megalithisch monument gelegen nabij het strand van Cante, in de gemeente Plozévet, in Finistère. Deze 5,5 meter hoge menhir uit Neolithicum werd in de 19e eeuw hergebruikt om een tragische gebeurtenis te herdenken: de schipbreuk van het Franse schip Les Droits de l'Homme in 1797, tijdens een zeeslag tegen twee Engelse fregatten in de Baai van Audierne. Ongeveer 600 Franse zeelieden stierven in deze ramp, hun lichamen faalden bij de huidige menhirsite.
In 1840 kreeg majoor Elias Pipon, die aan deze scheepswrak was ontsnapt, een inscriptie op de megalith gegraveerd om de slachtoffers te eren. Dit symbolische gebaar veranderde een duizendjarige Druidische Steen in een historisch monument. De inscriptie, altijd zichtbaar, beschrijft kort de omstandigheden van het drama en drukt Pipons dankbaarheid uit voor zijn overleving, toegeschreven aan een goddelijke interventie volgens zijn woorden: "A Deo Vita Spes In Deo.".
De menhir werd officieel beschermd door een bevel van 25 november 1881 en geclassificeerd als historische monumenten. Een betonnen plaquette, toegevoegd in 1882 onder het voorzitterschap van Jules Grévy, benadrukt de dubbele waarde van het monument: zowel een prehistorisch overblijfsel als getuigenis van een belangrijke aflevering van de Franse maritieme geschiedenis. Vandaag de dag blijft de site een plek van herinnering, herinnerend aan zowel het megalithische verleden van Bretagne en de revolutionaire conflicten tussen Frankrijk en Engeland.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen