Menhir erectie Néolithique (vers 4500–2500 av. J.-C.) (≈ 3500 av. J.-C.)
Vermoedelijke bouwperiode.
23 juillet 1975
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 23 juillet 1975 (≈ 1975)
Rechtsbescherming bij ministerieel decreet.
XXe siècle
Herstel door de Genie d'Angers
Herstel door de Genie d'Angers XXe siècle (≈ 2007)
Herstel en studie van de structuur.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Menhir zegt Caesar's Finger (Box ZE 23): bij beschikking van 23 juli 1975
Kerncijfers
Génie militaire d’Angers - Restaurant restaurant
De menhir aangepast (datum niet gespecificeerd).
Michel Gruet - Auteur en archeoloog
Documenteerde de menhir (*Megalithes in Anjou*, 2005).
Oorsprong en geschiedenis
De menhir De vinger van Caesar is een blok van eoceen zandsteen bekend als "sabaal zandsteen," gewonnen lokaal, met een hoogte van 2,40 m voor een gemiddelde breedte van 0,80 m. De begraven basis vormt een L hoek, karakteristiek onthuld tijdens het moderne herstel. Deze megaliet, opgericht in Neolithicum, illustreert de technieken van grootte en oprichting van de agropastor gemeenschappen van die tijd, hoewel de exacte functie (territoriale marker, val, religieus symbool) blijft besproken.
Het monument werd in de 20e eeuw gerestaureerd en gecorrigeerd door de Angers Military Engineers, een operatie die haar structuur en anker kon bestuderen. Deze interventie bevestigde haar authenticiteit en opmerkelijke staat van instandhouding voor een menhir van deze periode. In de beschikbare bronnen wordt geen spoor van versiering of gravure genoemd.
Gerangschikt onder de titel van historische monumenten in opdracht van 23 juli 1975, Caesar's Finger geniet juridische bescherming waardoor het een belangrijk megalithisch erfgoed van Anjou. De locatie in Soucelles (Maine-et-Loire), vlakbij d'Angers, maakt het een zeldzame getuige van neolithische beroepen in de Pays de la Loire, een regio die minder dicht in megalieten dan Bretagne of Poitou.
De bronnen, zoals het boek Mégalithes en Anjou (Michel Gruet, 2005), onderstrepen het archeologische belang, maar weinig contextuele details (gewoonheid, bijbehorend meubilair) zijn toegankelijk. Menhir is nu een punt van lokaal belang, hoewel zijn toeristische roeping beperkt blijft door zijn isolement en gebrek aan gedetailleerde bewegwijzering.
In Neolithicum dienden menhirs vaak als bezienswaardigheden in het landschap of als ondersteuning voor geloofsovertuigingen gerelateerd aan voorouders en natuurlijke cycli. In West-Frankrijk valt hun erectie samen met de sedentarisering van de bevolking en de ontwikkeling van de landbouw (ca. 4500 Caesar's Finger maakt deel uit van dit netwerk van opstaande stenen, hoewel zijn specifieke geschiedenis deels raadselachtig blijft.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen