Bouw van menhir Néolithique (Ve millénaire av. J.-C.) (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte periode van erectie en gravure
9 mai 1938
Historisch monument
Historisch monument 9 mai 1938 (≈ 1938)
Officiële nationale bescherming
2025
UNESCO-registratie
UNESCO-registratie 2025 (≈ 2025)
Integratie met de Carnac Megalieten
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De liegende menhir (vgl. G 1118): indeling bij decreet van 9 mei 1938
Kerncijfers
Serge Cassen - Archeoloog en onderzoeker
Studie van gravures (2005)
Oorsprong en geschiedenis
De Bronso Menhir is een iconische megaliet in Locmariaquer, Morbihan, Engeland. Gebonden in twee delen van vergelijkbare grootte (ongeveer 2 meter elk), het heeft een zeldzame eigenaardigheid: een van de secties, die overeenkomt met de basis, werd rechtgetrokken door de gemeente, terwijl de andere, die de top, rust op de grond. Gravures die een vogel oproepen sieren zijn oppervlak, het toevoegen van een artistieke dimensie aan deze prehistorische vestige. Het monument is bekend onder verschillende lokale namen, zoals Men en Bronzo of Butter Motte, reflecteert zijn anker in het collectieve geheugen.
De menhir kan afkomstig zijn van de nabijgelegen uitlijningen van Er Grah, waar de beroemde Grand Menhir is gevestigd. Sinds 9 mei 1938 is het een historisch monument, dat sinds 2025 bestaat uit de omtrek van de Mégalithes de Carnac en de oevers van de Morbihan, een UNESCO-werelderfgoed. De locatie, 200 meter ten zuidwesten van Er Grah en nabij de dolmen van Mané-Rutual, maakt het tot een belangrijk element van het megalithische landschap van de samenvloeiing van de drie rivieren, een gebied rijk aan neolithische resten.
Archeologisch onderzoek, zoals uitgevoerd door Serge Cassen in 2005, heeft gewezen op het belang van de gravures van de menhir, vooral die geïnterpreteerd als een vogel, potentieel daterend uit het vijfde millennium v.Chr. Deze studies benadrukken de symbolische en misschien rituele rol van dit soort monumenten in neolithische samenlevingen. Hoewel de menhir eigendom is van de gemeente, blijft deze toegankelijk voor het publiek en biedt hij een tastbare getuigenis van de culturele en artistieke praktijken van de eerste sedentaire gemeenschappen van Bretagne.
De site is onderdeel van een groter megalithisch complex, gekenmerkt door een uitzonderlijke concentratie van menhirs, dolmens en uitlijningen. De regio, gekenmerkt door agrarische en maritieme activiteit al als Neolithicum, ziet deze monumenten een waarschijnlijke rol spelen in territoriale organisatie of begrafenis overtuigingen. De Bronso Menhir, door zijn bescheiden omvang in vergelijking met andere lokale megalieten, illustreert niettemin de diversiteit aan architectonische uitingen van die tijd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen