Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De menhirs Jean en Jeanne de Kerledan zijn twee stenen in Sauzon, Morbihan, Bretagne. Ze komen uit het Neolithicum en bevinden zich in het oosten van het gehucht Kerlédan, langs de departementale weg RD25. Jean is 4,70 m hoog, terwijl Jeanne 4,05 m bereikt. Deze twee huidige menhirs werden door de cartografen genoemd naar de vernietiging, rond 1840, van de twee oorspronkelijke menhirs van de Runelo, zelf gemeld in 1760.

Op een kaart van 1761, worden twee "geplante stenen" genoemd als Keltische resten aan de grenzen van Sauzon, Bangor en Le Palais. In 1760 vernietigden de Engelsen een nabijgelegen tumulus, de Runelo, om een wachttoren te bouwen. Twee menhirs werden geassocieerd: "Jean" (3,60 m, in rode schalie) en "Jean" (7,90 m, in niet-lokale graniet). In 1770 documenteerde Félix Le Royer de La Sauverie de menhir du Runelo, vermoedelijk een blok van het continent. Deze menhir stort in na een zoektocht op de basis en breekt in tweeën. Rond 1840 werden de twee originele menhirs belast met het oprichten van de muren van een pand in Kersantel.

De huidige menhirs, onderscheiden van de originelen, zijn geclassificeerd als historische monumenten op 17 februari 1943. Hun lokale folklore vertelt het verhaal van Jean, zoon van een bard, en Jeanne, een herderin, getransformeerd in steen door Druïden voor het dapper zijn van de wetten van kasten. Een legende bevestigt dat ze de menselijke vorm hervatten sommige nachten volle maan, dankzij een meedogende fee.

Hun precieze locatie wordt aangegeven als "zeer ontoereikend" (noot 5/10) in de databases, maar hun administratieve adres is Sauzon (code Inzie 56241) in de Morbihan. De beschermde elementen komen overeen met de kadastrale percelen ZL 33 en ZR 110. Deze menhirs illustreren het belang van megalithische sites in Bretagne, een regio rijk aan neolithische overblijfselen.

Externe links