Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Guimard gebouw van Temple Station is een van de weinige bewaard gebleven Art Nouveau toegangen van de Parijse Metro, kenmerkend voor de architectonische stijl van Hector Guimard. Het is genoemd als een historisch monument sinds 2016 (na de eerste bescherming in 1978), en markeert de ingang van het Tempel station, geopend in 1904 op lijn 3. Het station dankt zijn naam aan de Temple Street, gekoppeld aan de orde van de Tempeliers geïnstalleerd in de buurt in de dertiende eeuw.

Temple Station, gelegen onder Turbigo Street aan de rand van Kunst en Handel en Rode Kinderen, heeft verschillende renovaties ondergaan. In de jaren zestig werden de dokken gemoderniseerd met een groene metalen carrosserie, in 2003 vervangen door een terugkeer naar de originele afgeschuinde witte tegel. Ondanks de nabijheid van het station République (geserveerd door 5 lijnen), Tempel blijft een architectonische getuigenis van de Parijse metro, met een bescheiden aanwezigheid (ongeveer 1,2 miljoen reizigers in 2019).

De unieke toegang tot het station, versierd met de Guimard Edicle, leidt naar Elizabeth Dmitrieff Square, genoemd in 2007 ter ere van een feministische figuur. Binnen, een mozaïek van Hervé Mathieu-Bachelot, Kleur in massa's (1982), siert de gangen. Het station, hoewel niet bezocht, behoudt een historische en esthetische rol, een illustratie van de evolutie van het ontwerp van de Parijse metro sinds de inauguratie.

De omgeving, gekenmerkt door Templar History, is de thuisbasis van karakteristieke plaatsen zoals de Tempel Carreau of het 3e arrondissement stadhuis. Het Temple station, hoewel alleen bediend door lijn 3, maakt deel uit van een dicht netwerk, dicht bij de Place de la République, een belangrijke hub van Parijse vervoer.

Externe links