Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het versterkte klooster van Thouzon, gelegen in de gemeente Thor en Vaucluse, is een voormalige Benedictijnse priorij gesticht in het begin van de 11e eeuw. In 1014 bevestigde de bisschop van Cavaillon, Ingilaramnus, de schenking van de kerken van de berg Thouzon aan de abdij van Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon, die het begin van zijn klooster nederzetting markeerde. De site, die in 1088 door Raymond IV van Saint-Gilles werd omgetoverd tot een allodiaal fief voor zijn vertrek naar de eerste kruistocht, werd een strategische en religieuze kwestie onder het gezag van de Graven van Toulouse en de pausen.

In de 12e eeuw genoot Thouzon pontificale privileges, zoals die van Gélase II in 1118. In 1162 gaf graaf Raymond V van Toulouse een deel van zijn rechten op de familie van Chateauneuf de Gadagne op. Het klooster verloor echter zijn status als eerste priorij in 1202, met behoud van zijn twee kerken, Sainte-Marie en Saint-Pierre, onder toezicht van Benedictijner monniken. De plaats werd kort bezet in 1396 door de troepen van Raymond de Turenne en werd bevrijd door Gaston de Montecatino.

Tijdens de Religieoorlogen, in 1563, greep de baron van de Adrets het domein in en illustreerde zijn defensieve rol. In 1696 verkocht aan Joseph de Martin, staatssecretaris, het klooster in een fase van verval: opeenvolgende eigenaren, waaronder de Merle families van Beauchamp en Bourget, verwaarloosden zijn onderhoud. In 1836, ondanks een rechtszaak gewonnen tegen het stadhuis van Thor voor gedeeltelijke vernietiging, werden de gebouwen niet gerestaureerd. Tegenwoordig is de site, een privé-eigendom dat wordt beheerd door een vereniging die aangesloten is bij het Union Rempart, gedeeltelijk toegankelijk voor het publiek en is het onderwerp van vrijwillige restauratieprojecten.

Onder de schatten van Thouzon is een 15e eeuws altaarstuk, ontdekt rond 1870 in een van de kapellen. Het bestaat uit twee houten panelen van wilgen die scènes van het leven van St.Andre weergeven en is nu bewaard gebleven in het Louvre Museum. Dit altaarstuk, evenals de architectonische overblijfselen van twee torens, een cisterne gegraven in de rotsen en muren te getuigen van het verleden belang van deze versterkte priorij, geclassificeerd als een historisch monument in 1987.

Het klooster had een oppervlakte van 1.600 m2 op de top van een heuvel, die een dominante positie op de vlakte van Comtat Venaisin. Zijn ruimtelijke organisatie omvatte een gewelfde kerk, een kapel en defensieve elementen die zijn dubbele religieuze en militaire rol weerspiegelen. Recente opgravingen en restauraties, met name uitgevoerd door het Laboratorium voor Middeleeuwse Archeologie, maken het mogelijk de evolutie tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd beter te begrijpen.

Externe links