Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Sint-Sauveur du Rozier klooster werd in 1075 gesticht door Aldebert I van Peyre, bisschop van Mende, in het dorp Entraygues, omgedoopt tot Le Rozier vanwege de rozen geplant door de monniken. Onder bescherming van de Benedictijnen van de abdij van Aniane profiteerde deze kloosterstichting al snel van donaties, waaronder die van de Coseigneurs du Rozier zoals Dédoat de Canillac en Pons II de Canillac, Abbé d'Aniane, en de heren van Mostuéjouls, die plaats maakten voor land en rechten.

De huidige kerk, genoemd in 1146, werd gebouwd tussen 1063 en 1146 door de monniken van Aniane volgens een drie-nave plan, met een bed versierd met archeaturen en gewelfde apsidiolen in cul-de-four. Een buitenklokkentoren werd toegevoegd, en een kapel gesticht in het begin van de 16e eeuw onder zijn basis. Het klooster verdween geleidelijk, waardoor de kerk parochian werd in de parochie van Saint-Frézal, bisdom Mende. De langgerekte architectuur, typisch voor kloostergebouwen, en de vijf zijden van het bed versierd met archatuur getuigen nog van het Benedictijnse verleden.

De kerk Saint-Sauveur werd in 1960 als historisch monument beschouwd en is nu eigendom van de gemeente Rozier (Lozère). Het bewaart middeleeuwse sporen, zoals een gebroken gebogen deur in het noordelijke onderpand, en massa's metselwerk die het heiligdom scheiden van de apsidiolen. De geschiedenis weerspiegelt de banden tussen episcopale macht, lokale adel en Benedictijnse orde in Gevaudan in de Middeleeuwen.

Externe links