Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het klooster van de Recollets van Sarlat-la-Canéda werd opgericht in 1613 onder impuls van bisschop Lodewijk II van Salignac de La Mothe-Fénelon, in een naoorlogse context van religie gekenmerkt door het verlangen om de katholieke invloed in Périgord te herstellen. De Franciscanen, die zich al sinds 1258 in een nu verdwenen klooster hadden gevestigd, verzetten zich tegen deze nederzetting, waarbij de Recollets het resultaat waren van een strikte hervorming van hun orde. De bewoners hebben de bouw gedeeltelijk gefinancierd door het verwerven van aangrenzende huizen, waardoor het begin van het werk van de kerk in 1618. Zijn grote werk werd voltooid in 1626, maar zijn interieur layout, waaronder een gepleisterde kastanjekluis, werd pas in 1651 voltooid.

De kerk, met een enkel schip op het zuiden en twee zijkapellen, heeft een zeldzame barok portaal in Périgord, vergelijkbaar met dat van het stadhuis van Sarlat. Zijn sobere inrichting, verlicht door vier ramen in het midden van de hanger, omvatte een altaarstuk dat was verdwenen in de 19e eeuw. Een steen gegraveerd op de noordelijke muur herdenkt zijn constructie, en de ouders van Fénelon werden daar begraven. Tijdens de Fronde (1653) speelden de Recollets een rol in de Sarladais-opstand tegen de troepen van de Grand Condé.

De monniken verlieten in 1792 tijdens de Revolutie de ruimte voor een revolutionaire club, daarna voor een verkoop als nationaal goed in 1796. In 1804 gekocht door de Witte Penitenten, werd de kerk herschikt met een stand en verrijkt met een relikwie van de Kroondoornen in 1808. De westelijke kapellen, in 1816 overgenomen door generaal Fournier-Sarlovèze, werden een koninklijke plaats van aanbidding. De vereniging van de witte en blauwe penitenten in 1876 markeerde een nieuwe fase, met de toevoeging van een herdenkingsvenster (1890). In 1914 werd de kapel verlaten als gymzaal en magazijn voordat hij in 1970 een heilig kunstmuseum werd. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1944, is nu getuige van de religieuze en sociale geschiedenis van de Périgord.

Externe links