Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De wallen van Montferrand werden gebouwd tussen het einde van de 12e eeuw en de 16e eeuw om de Comtale stad, rivaal van Clermont te verdedigen. Deze 1.773-meter fortificatie, geflankeerd door 22 torens en vier poorten, beschermde de stad voor bijna vijf eeuwen tegen lokale conflicten en externe invallen. De trapezelijn was de topografie van de site, terwijl de gracht 20-30 meter breed zijn verdediging versterkte.

De bouw maakt deel uit van de strijd tussen de graaf van Auvergne en de bisschop van Clermont. In 1126 of 1127 verzette Montferrand zich tegen een beleg onder leiding van koning Lodewijk VI, die de bisschop kwam steunen tegen Willem VI van Auvergne. De verdedigers zochten hun toevlucht in het kasteel. In 1388, wist Perrot le Béarnais de stad binnen te komen door zijn mannen in vaten te verstoppen, en uit te buiten aan het uitzonderlijke in de geschiedenis van de vestingwerken.

De behuizing evolueerde in verschillende fasen: een eerste quasi-circulaire muur, gecentreerd op het huidige Marcel-Sembat-plein, werd gedeeltelijk vernietigd in 1633. Aan het einde van de 12e eeuw werd het kasteel herbouwd in de stijl "Philippe Auguste," en de gravin G. (bekend als "gravin Brayère") versterkt de verdediging met haar zoon Guillaume VIII. In het midden van de 14e eeuw, een nieuwe behuizing beschermde stedelijke uitbreidingen naar het noordwesten. Tussen 1491 en 1495, pasten wijzigingen (aase van torens, slakken voor serpentines) de wallen aan aan de ontluikende artillerie. In de 16e eeuw werd de muur van 30 naar 40 meter geduwd, met een laatste campagne tussen 1574 en 1577.

De vier poorten (Bise, Belegard, Ziekenhuis, Poterle) werden vernietigd in de 18e eeuw. Tegenwoordig zijn er ongeveer 900 meter wallen en 13 van de 22 originele torens. De sloten, eeuwenlang bezet door huizen, onthulden overblijfselen tijdens opgravingen. Genoemd als historische monumenten in 2012, fortificaties zijn hersteld sinds 2017. Hun vertegenwoordiging in het Armorial van Guillaume Revel (15de eeuw) getuigt van hun strategisch belang.

De muren, dik van 1.80 tot 2 meter, werden ondersteund door stortbogen verdeeld 2 tot 3 meter om materialen te besparen. De torens, semi-cylindrisch of vierhoekig, stroomden niet over in de stad. Een waterdeur, doorkruist door een kanaal gevoed door de Tiretaine, leverde de stad drinkwater. De Bise brug voltooide dit defensieve apparaat, nu gedeeltelijk geïntegreerd met de stedelijke stof.

Externe links