Toevoegen van het horloge 1920 (≈ 1920)
Achterbeeld van het oude haar
1921
Inauguratie
Inauguratie 1921 (≈ 1921)
Monument onthuld aan het publiek
9 mai 2011
Officiële bescherming
Officiële bescherming 9 mai 2011 (≈ 2011)
Registratie voor historische monumenten
1er quart XXe siècle
Bouwperiode
Bouwperiode 1er quart XXe siècle (≈ 2025)
Oprichting van het monument door Alfred Boucher
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het monument voor de doden (geen kadaver): inschrijving bij decreet van 9 mei 2011
Kerncijfers
Alfred Boucher - Beeldhouwer
Auteur van het monument en de Watchman
Oorsprong en geschiedenis
Het monument voor de doden van Nogent-sur-Seine, gemaakt door beeldhouwer Alfred Boucher, werd ingehuldigd in 1921. Het is geïnspireerd door het Pietà thema, dat een allegorie van het thuisland zoent met een stervende soldaat. Deze artistieke keuze symboliseert het offer van de Eerste Wereldoorlog strijders, terwijl de humanisering van collectieve pijn. De sculptuur, ongeveer twee meter hoog, wordt uitgevoerd in cement, een materiaal dat de modderige aarde van de loopgraven oproept, waardoor het gedenkteken en het emotionele anker worden versterkt.
Aan de achterkant van de figuur van de expirante soldaat voegde Boucher in 1920 de wachter toe: een oudere Poilu, gedrapeerd in een jas, met zijn geweer tegen zijn borst. Deze dualiteit tussen opgeofferde jeugd en verzet van voormalige soldaten verrijkt de symbolische reikwijdte van het werk. Het monument, beschermd sinds 2011, is eigendom van de gemeente en de troon van Place d'Armes, in het hart van Nogent-sur-Seine. De locatie en samenstelling maken het een belangrijke verzamelplaats voor lokaal geheugen.
Alfred Boucher, een gerenommeerde beeldhouwer, drukt dit monument af met een intieme en universele dimensie. De techniek van cement, zeldzaam voor de tijd, en het thema van de laatste kus onderscheiden dit werk van monumenten tot meer conventionele dood. Geplaatst onder de historische monumenten, getuigt het van artistieke innovatie in dienst van de herdenking, terwijl het weerspiegelt het trauma van een generatie gekenmerkt door oorlog.
De locatie van het monument, a priori als bevredigend aangemerkt (niveau 6/10), en het precieze adres (plaats d'Armes) vergemakkelijken de toegang tot het publiek. Bronnen, waaronder Monumentum, benadrukken het belang van het erfgoed in het departement Aube en de regio Grand Est, voorheen Champagne-Ardenne. Inschrijven in de inventaris in 2011 besteedt zijn historische en artistieke waarde.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen