Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het monument voor de doden van Rauret werd ontworpen in de inter-oorlogsperiode om hulde te brengen aan de kinderen van het dorp die stierven voor Frankrijk. Aanvankelijk stelde architect Régis Roche in 1919 voor om de parochiekerk, die als te klein wordt beschouwd, te vergroten door een zijkapel aan de overledene toe te voegen. Dit project, dat door de prefect als verduistering van subsidies wordt beschouwd, wordt geweigerd. De gemeente besloot de uitbreiding van de kerk zelf te financieren en een apart monument voor de doden in te bouwen, ontworpen door Roche en gesneden door de marbrière Jean Arnaud.

Het monument, voltooid in 1926, heeft de vorm van een sober stenen vuur uit Jagonas, een lokale steengroeve. Geflanceerd met twee kolommen met loofkapellen, ondersteunt het een polylobed boog met een cenotaph. De namen van de dode soldaten zijn daar gegraveerd. De stijl is geïnspireerd op de romaanse kunst van de Velay, met decoratieve details (archicvolt met ballen, smeedpannen) die regionale modellen oproepen zoals het portaal van de Sainte-Foy de Bains kerk. Deze artistieke keuze weerspiegelt de herontdekking, in die tijd, van het lokale Romaanse erfgoed, getheoretiseerd door de broers Thiollier in 1900 in hun werk over religieuze architectuur van het bisdom Puy.

Het Rauret Monument is een historisch monument in 2019 en belichaamt zowel een herinneringsplicht aan de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog als een wetenschappelijke viering van het romaanse architectonische erfgoed. De integratie in de kerk, door zijn ligging en stijl, maakt het een uniek getuigenis van de culturele en herdenkingszorgen van de inter-oorlogsperiode in Haute-Loire.

Externe links