Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Monument voor zeilers die tijdens de Eerste Wereldoorlog voor Frankrijk stierven is een steenwerk van Kersanton gelegen in Plougonvelin, op de Pointe Saint-Mathieu (Finistère). Het bestaat uit een 17 meter hoge verticale massief, bekroond met een enorme buste van vrouw in rouwkap, symboliserend de pijn van overlevenden. De vier zijden van het monument dragen bas-reliëfs oproepen tot de verbintenis van de zeelieden van de Koninklijke, Koopvaardij Marine en Visserij om het thuisland te verdedigen.

Dit monument, dat op 12 juni 1927 werd ingehuldigd, is het eerste element van het Nationaal Gedenkteken voor de zeelui die voor Frankrijk gestorven zijn, dat begin 2000 werd voltooid door de Esplanade van de Franse nagedachtenis en de Centaph aan de zeelui. De bouw werd voorgesteld door Georges Leygues, minister van Marine, en admiraal Émile Guépratte, parlementslid van Finistère, ter ere van de tijdens de oorlog verdwenen zeelieden. De wet tot goedkeuring van de bouw werd op 26 juli 1923 uitgevaardigd door president Alexandre Millerand, en de realisatie ervan werd toevertrouwd aan de Finse beeldhouwer René Quillivic (1879/1969).

Het monument, geclassificeerd als Historisch Monument in 2015, domineert een emblematische site bij de abdij van Saint-Mathieu, op een kruispunt van maritieme routes. Zijn locatie, uitgehouwen tegenover de oceaan, onderstreept zijn rol van collectief geheugen en verheerlijking van maritieme offers. Lokale materialen, zoals de Kersanton steen, en Bretonse symbolen (zoals de Léonard kap) verankeren het werk in het regionale erfgoed.

Vandaag, de site omvat ook meer recente herdenkingsruimtes gewijd aan alle matrozen die stierven in dienst, het uitbreiden van zijn historische bereik ver buiten de Eerste Wereldoorlog. Het monument blijft een plaats van herinnering en een belangrijke artistieke getuigenis van de inter-oorlogsperiode in Bretagne.

Externe links