Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Meaux American Memorial, bijgenaamd Liberty in Distress, is een eerbetoon aan de geallieerden van de Eerste Wereldoorlog, met name de Franse en Britse soldaten die tijdens de eerste slag van de Marne (september 1914). Deze historische slag, bij Meaux, markeerde een keerpunt door de Duitse opmars naar Parijs te blokkeren. In de Verenigde Staten lanceerden Franse sympathisanten een herdenkingsbeeldproject na 1918, gefinancierd door Amerikaanse donaties. De beeldhouwer Frederick William MacMonnies, gekozen door middel van een wedstrijd, maakte een eerste bronzen versie (1922) tentoongesteld in Atlantic City, voordat de bouw van het definitieve monument in Frankrijk.

Het monumentale beeld, 26 meter hoog en samengesteld uit 220 blokken steen van Lotharingen, werd door Edmondo Quattrocchi gesneden naar de plannen van MacMonnies, terwijl architect Thomas Hastings de basis ontwierp. Op 11 september 1932 in aanwezigheid van president Albert Lebrun en Amerikaanse hoogwaardigheidsbekleders symboliseert het de rouwvrijheid met een baby (hoop) en een gebroken zwaard (kostenvolle overwinning), omringd door dode soldaten. De basis heeft de agenda van generaal Joffre (6 september 1914) en een Engelse inscriptie ter gelegenheid van het Franse offer. In 1933 werd het monument als historisch monument geclassificeerd.

Beschadigd door bliksem in juni 2021 (vernietiging van het bovenste deel), werd de restauratie ondersteund door de Franse Heritage Society. Dicht bij het museum van de Grote Oorlog (opende in 2011), belichaamt het gedenkteken zowel rouw, veerkracht als de Frans-Amerikaanse alliantie. De iconografie combineert nationale symbolen (Gaulische pik, fleurs de lelies) en universele symbolen (moederlijke pijn, hoop), terwijl de locatie op de weg naar Varreddes herinnert aan het theater van de 1914 gevechten.

Het project, gelanceerd door een oproep van de New York Times (1917), mobiliseerde Amerikaanse particuliere fondsen en kunstenaars met betrekking tot Frankrijk, zoals MacMonnies, die was gevestigd in Parijs en Giverny voor 25 jaar. De uiteindelijke compositie (1928) breidde het originele model zes keer uit en creëerde een van de meest ambitieuze vreedzame monumenten van het 2e kwartaal van de 20e eeuw. Zijn inhuldiging bracht 30.000 mensen samen, waaronder generaal Pershing en de Amerikaanse ambassadeur, die zijn diplomatieke en herdenkingsrol benadrukten.

Externe links