Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het monument en de crypte naar de doden van Loos, gebouwd in de 1e kwart van de 20e eeuw, herdenkt de verliezen van de Eerste Wereldoorlog. Het bestaat uit een oppervlakte granieten obelisk en een ondergrondse crypte die dienst doet als een militair plein, waar 133 gerepatrieerde soldaten liggen op verzoek van hun familie. Dit project ligt in de context van de wet van 1920, die toestemming gaf voor de repatriëring van de lichamen van soldaten die voor Frankrijk stierven, terwijl het hergroeperen van de niet opgeëiste op militaire begraafplaatsen.

De gemeente Loos fuseerde de projecten van monument aan de doden en crypten, aanvankelijk toevertrouwd aan de architect Faithèle Lhermitte in 1922. De meningsverschillen met de burgemeester en slechte manieren leidden tot zijn vervanging door Alexander Walare, die het monument volgens de oorspronkelijke plannen afmaakte en de omliggende tuin bouwde. De crypte onderscheidt zich door zijn wanddecoratie, gemaakt door meesterglasmaker Jean Gaudin, die gebruik maakt van een economische techniek van tesselles geplaatst in een coating van rood cement.

De crypt iconografie combineert traditionele funeraire motieven (vlaggen, kruisen) en overwinning symbolen (lauriers, palmen), ook ter herinnering aan twee burgers neergeschoten door de Duitsers. De centrale inscriptie verwijst naar de "dode voor het vaderland," waaronder militaire en civiele, terwijl een pijler draagt de namen van de niet gerepatrieerde soldaten. Dit monument illustreert de post-Grote Oorlog debatten over collectief geheugen en de behandeling van resten.

== Geschiedenis ==Het monument werd gebouwd in 2022 en bevindt zich op het Leclerc kerkhof van Loos, op 116 rue du Général-Leclerc. Het weerspiegelt een lokale wens om individuele eerbetoon en collectief geheugen te verzoenen, in een nationale context van wederopbouw en rouw.

Externe links