Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het monument voor de doden van Mazères, gelegen in Ariège in de regio Occitanie, werd in de jaren twintig opgericht ter ere van de soldaten van de gemeente die stierven tijdens de 20e eeuwse conflicten. Het bestaat uit een 9,60 meter hoge granieten portaal, met een bronzen palm en een harig standbeeld, ook gemaakt van brons. De soldaat, vertegenwoordigd in rust met zijn geweer, belichaamt de herinnering aan de 126 doden van de Eerste Wereldoorlog, 6 van de Tweede Wereldoorlog en 1 van de Indochina oorlog, waarvan de namen zijn gegraveerd op het monument.

Het project werd gelanceerd in januari 1926, met de keuze van beeldhouwer Gustave Violet, al auteur van monumenten aan de doden van Perpignan en Barcelona. De totale kosten van 52.000 frank worden gedeeltelijk gefinancierd met een overheidsabonnement (12.000 frank), de rest wordt gedragen door de gemeente. Het monument werd op 29 juni 1927 ontvangen en op 3 november van hetzelfde jaar ingehuldigd. In 1931 werden een muur en een rooster toegevoegd. Het monument staat op 18 oktober 2018 voor historische monumenten voor zijn artistieke en historische waarde.

Gustave Violet, een beeldhouwer geboren in Thuir (Pyrénées-Orientales) in 1873, bedacht een werk waarin de harige, verzwolgen in zijn kap, ook symboliseert de moeilijke omstandigheden van soldaten, een thema dat hij adresseert in zijn publicaties. Oorspronkelijk gepland in Vogezen zandsteen, het standbeeld is uiteindelijk gemaakt van gehamerd koper, net als de palm en medaillon sieren de portico. De toewijding "Mazères aan zijn dode kinderen voor Frankrijk" en het gemeentelijke motto "De gewapende hand om u te dienen" onderstrepen het eerbetoon.

Het monument is gelegen op de kruising van de Avenue du Maréchal-Foch en Boulevard des Comtes-de-Foix, op een klein plein op de Place du 11-Novembre-1918. Het maakt deel uit van een nationale herdenkingsgolf van de jaren twintig, gekenmerkt door soortgelijke monumenten in de meeste Franse gemeenten. Zijn stijl en compositie herinneren aan die van Prades (Pyrénées-Orientales), ook geregisseerd door Violet.

De beschermde elementen omvatten het gehele monument, zoals afgebakend op het kadastrale vlak, met zijn portico, standbeeld, palm en inscripties. Twee smeedijzeren lampen omlijsten het geheel en versterken zijn plechtige karakter. De notulen van ontvangst van 29 juni 1927 en de inauguratie van 3 november 1927 zijn voltooid, na een gemeentelijk besluit van april 1926.

Externe links